Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej (dalej DIAS) decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm. dalej O.p.), art. 37h. ust. 1, ust. 2, ust. 4 i art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 931 ze zm. dalej "uaKFD"), po rozpatrzeniu odwołania A. T. (dalej jako strona lub skarżący) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. (dalej NUS) z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] określającą zobowiązanie w opłacie paliwowej za poszczególne miesiące od marca 2015 r. do grudnia 2015 r.
Rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
W dniu [...] października 2017- r. na podstawie upoważnienia Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. nr [...] z dnia [...] października 2017 r. została wszczęta kontrola celno-skarbowa nr [...] wobec A. T. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za okres od [...] marca 2015 r. do [...] grudnia 2015 r.
Ustalenia dokonane w trakcie kontroli celno-skarbowej zostały ujęte w wyniku kontroli celno-skarbowej z dnia [...] lipca 2018 r. Strona nie skorzystała z uprawnień określonych w art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 768 ze zm.) i nie złożyła w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyniku kontroli deklaracji obejmujących ustalenia zawarte w ww. wyniku kontroli celno-skarbowej.
W związku z powyższym, na podstawie art. 83 ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy, zakończona kontrola celno-skarbowa przekształciła się w postępowanie podatkowe (postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r.).
Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. określił wobec A. T., zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca 2015 r. do grudnia 2015 r.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. (doręczonym w dniu [...] stycznia 2019 r.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wszczął z urzędu wobec A. T., postępowanie w zakresie opłaty paliwowej za poszczególne miesiące od marca 2015 r. do grudnia 2015 r.
Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. określił wobec skarżącego zobowiązanie w opłacie paliwowej za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2015 r.
Organ ustalił, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod Spółką A A. T.. W okresie od [...] marca 2015 r. do [...] grudnia 2016 r. Spółka B. wystawiła na rzecz A. T. [...] tzw. pustych faktur (organ wskazał w tym zakresie na protokół zeznań S. A.). Z materiału dowodowego wynika, że dla skarżącego wystawiono faktury łącznie na [...] l oleju napędowego. Organ uznał, że skarżący miał świadomość, ze nabywa paliwa z niewiadomego źródła, gdyż płacił za nie o 20-30 gr za litr mniej niż za paliwa oferowane przez dużego dostawcę tj. Spółkę C w W..
W ocenie organu z tego tytułu powstał obowiązek podatkowy na podstawie art. 10 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym. W związku z tym skarżący stał się podatnikiem akcyzy w myśl art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.a. i zobowiązany był do: złożenia za poszczególne miesiące okresu objętego postępowaniem podatkowym deklaracji dla podatku akcyzowego, obliczenia i wpłaty należnego podatku akcyzowego w terminie do 25 dnia miesiąca, następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Organ ustalił że w okresie od [...] marca 2015 do [...] grudnia 2015 skarżący nie złożył deklaracji dla podatku akcyzowego i nie dokonał za niego wpłaty.
Organ wskazał, że rozstrzygnięcie w przedmiocie opłaty paliwowej jest bezpośrednim następstwem wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Mając to na uwadze organ ustalił skarżącemu zobowiązanie w opłacie paliwowej. Dla wyliczenia wysokości opłaty paliwowej organ I instancji przyjął stawkę wynikającą z Obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2015 (M.P. z 2014 r., poz. 1195) w wysokości [...] zł za 1000 l oleju napędowego.
Na podstawie zastosowanej stawki opłaty paliwowej w wysokości [...] zł/1000 l organ I instancji określił wysokość opłaty paliwowej za poszczególne okresy rozliczeniowe, tj.:
- 1. Marzec 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 2. Kwiecień 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 3. Maj 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 4. C. 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 5. Lipiec 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 6. S. 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 7. Wrzesień 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 8. Październik 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
- 9. Listopad 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 =1613 zł
- 10. Grudzień 2015 r.: [...] 1 x [...] zł/1000 1 = [...] zł
Pismem z dnia [...] lipca 2020 r., strona złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc ojej uchylenie.
W uzasadnieniu odwołania Strona podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu I instancji przedstawionym w zaskarżonej decyzji. Podatnik wskazał, że organ I instancji oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym przez niewłaściwy organ.
Ponadto strona podkreśliła, że pomimo zakwestionowania rzetelności faktur otrzymanych przez podatnika od Spółki B., organ przedstawił wyliczenie opłaty paliwowej od ilości oleju napędowego nabytego przez A. T. właśnie na podstawie tychże rzekomo "pustych faktur". W związku z tym z jednej strony organ twierdzi, że faktury wystawione na rzecz podatnika przez Spółkę B. nie potwierdzają rzeczywistej dostawy paliwa, a drugiej strony organ wylicza na podstawie danych wynikających z ww. faktur ilość oleju napędowego, od której nie odprowadzono opłaty paliwowej. Przedmiotowe stanowisko organu jest więc sprzeczne.
Następnie DIAS wydał opisaną we wstępie decyzję o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji.
DIAS wskazał, że powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym regulują między innymi, następujące przepisy ustawy z dnia [...] grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r" poz. 752 ze zm. dalej jako "u.p.a.").
Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
Przepis art. 13 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą w tym podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego lub postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
Konsekwencją powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej.
Wynika to z art. 37h ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 931 ze zm.), który stanowi, że opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.
Z kolei obowiązek zapłaty opłaty paliwowej, na podstawie art. 37k ust. 1 tejże usta powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.
Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37 h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37 j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 1 ust. 1 ww. ustawy).
Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w S. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. określił wobec A. T. zobowiązanie podatkowe podatku akcyzowym za okres od marca 2015 r. do grudnia 2015 r. w łącznej wysokości [...] zł. Organ podatkowy wykazał, że strona weszła w posiadanie łącznie [...] litrów oleju napędowego z nieustalonego źródła, od którego na wcześniejszym etapie obrotu nie uiszczono podatku akcyzowego. A. T., ujmując w ewidencji prowadzonej dla potrzeb podatku od towarów i usług nierzetelne faktury wystawione przez Spółkę B., za którymi nie następował realny przepływ oleju napędowego, nie ujawnił faktycznego źródła pochodzenia oleju napędowego, którego był nabywcą. Zakupiony przez A. T. olej napędowy, w ilości udokumentowanej fakturami wystawionymi przez Spółkę B z o.o. został przez stronę zużyty w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych, przy czym nie jest znane źródło pochodzenia tego paliwa, nie wskazał bowiem źródła tego paliwa sam podatnik jak i nie zostało ustalone źródło paliwa w toku postępowania podatkowego.
Mając na uwadze treść wyżej przywołanych przepisów prawa DIAS stwierdził, że skoro stronie określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, to w konsekwencji należało określić także obowiązek zapłaty opłaty paliwowej. Obowiązek ten jest bowiem ściśle związany z obowiązkiem podatkowym w akcyzie. Wynika to z takiej zależności, iż co do zasady obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
Z wyżej przywołanego przepisu art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wynika - zdaniem DIAS – wynika, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży również na innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
Zdaniem DIAS nie ma racji strona twierdząc, że organ I instancji oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym przez niewłaściwy organ.
Podstawę wydania decyzji w zakresie opłaty paliwowej stanowiły ustalenia i materiał dowodowy zebrany w postępowaniu dotyczącym podatku akcyzowego zakończonym decyzją Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w S. nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. określającą wobec A. T. zobowiązanie podatkowe podatku akcyzowym za okres od marca 2015 r. do grudnia 2015 r. w łącznej wysokości [...] zł. Zasadnie zatem Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] uznał jako dowody w postępowaniu dotyczącym opłaty paliwowej i włączył do akt tego postępowania decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r., oraz pismo tego organu z dnia [...] grudnia 2019 r. wraz z załącznikami ze sprawy [...]
Nie budzi wątpliwości, że olej napędowy w którego posiadaniu była strona stanowi paliwo silnikowe w myśl art. 37 h ust. 4 pkt 2 ww. ustawy, podlegał zatem opłacie paliwowej.
Podstawę obliczenia wysokości opłaty paliwowej stanowiła ilość oleju napędowego, od którego strona zobowiązana była uiścić podatek akcyzowy, tj. [...] litrów.
Odnosząc się do podnoszonej przez stronę kwestii sprzeczności polegającej na twierdzeniu organu I instancji, że faktury wystawione przez Spólkę B. nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń i jednoczesnym wyliczeniu na ich podstawie ilości oleju napędowego podlegającej opłacie paliwowej, DIAS stwierdził, że organ podatkowy w toku prowadzonego postępowania w zakresie podatku akcyzowego jednoznacznie udowodnił, iż podatnik był w posiadaniu, a następnie użytkował w ramach prowadzonej działalności gospodarczej olej napędowy pochodzący z nieznanego źródła, co zostało potwierdzone analizą zużycia paliwa sporządzoną przez organ pierwszej instancji.
Dodatkowo strona w toku prowadzonego postępowania utrzymywała, że była w posiadaniu takich ilości oleju napędowego, jaka została wyszczególniona na fakturach wystawionych przez Spółkę B. Tym samym przyjęcie przez organ pierwszej instancji ilości oleju napędowego wyszczególnionego na powyższych fakturach do wyliczenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, a w konsekwencji do wyliczenia wysokości opłaty paliwowej było w pełni uzasadnione.
W ocenie DIAS dla wyliczenia wysokości opłaty paliwowej zasadnie organ I instancji przyjął stawkę wynikającą z Obwieszczenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 10 grudnia 2014 r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2015 (M.P. z 2014 r., poz. 1195) w wysokości [...] zł za 1000 l oleju napędowego. Prawidłowo również wyliczono jej wysokość.
Mając powyższe na uwadze, wbrew zarzutom stawianym przez stronę w odwołaniu, DIAS stwierdził, że organ I instancji w sposób prawidłowy: określił moment powstania obowiązku w opłacie paliwowej, określił ilość oleju napędowego podlegającą opłacie paliwowej, zastosował stawkę opłaty paliwowej oraz określił wysokość opłaty paliwowej.
W skardze do WSA A. T. podał, że skarży decyzję DIAS w całości, wnosi o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:
- - art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 O.p.
- - art. 37 h ust. 1-4, art. 37j ust. 1 pkt 4 i art. 37k ust. 1 uaKFD
- - art. 187 § 1 w zw. z art. 122 O.p. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego,
- - art. 191 § 1 w zw. z art. 122 O.p. poprzez dokonanie dowolnej oceny dowodów,
- - art. 121 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych,
- - art. 8 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 10 ust. 10 i art. 88 ust. u.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019, poz. 2325 - dalej P.p.s.a.), polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Wskazać należy na wstępie, że w dniu [...] października 2017 r. została wszczęta kontrola celno-skarbowa wobec skarżącego w zakresie prawidłowości deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za okres od [...] marca 2015 r. do [...] grudnia 2015 r.
Ustalenia dokonane w trakcie kontroli celno-skarbowej zostały ujęte w wyniku kontroli celno-skarbowej z dnia [...] lipca 2018 r.
Zakończona kontrola celno-skarbowa przekształciła się w postępowanie podatkowe, a Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. określił wobec skarżącego zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące od marca 2015 r. do grudnia 2015 r. Podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] stycznia 2021r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za okresy od marca do grudnia 2015 roku oddalił skargę (sygn. akt I SA/Sz [...]).
Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. określił wobec skarżącego zobowiązanie w opłacie paliwowej za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2015 r.
Organ I instancji ustalił w toku prowadzonego postępowania, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą pod Spółką A A. T.. W okresie od [...] marca 2015 r. do [...] grudnia 2016 r. Spółka B. wystawiła na rzecz A. T. [...] tzw. pustych faktur (por. protokół zeznań S. A.). Z materiału dowodowego wynika, że dla skarżącego wystawiono faktury łącznie na [...] l oleju napędowego. Organ uznał, że skarżący miał świadomość, ze nabywa paliwa z niewiadomego źródła, gdyż płacił za litr paliwa o 20-30 groszy mniej niż za paliwa oferowane przez dużego dostawcę tj. Spółkę C. w W..
W ocenie organu z tego tytułu powstał obowiązek podatkowy na podstawie art. 10 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym. W związku z tym skarżący stał się podatnikiem akcyzy w myśl art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.a. i obowiązany był do: złożenia za poszczególne miesiące okresu objętego postępowaniem podatkowym deklaracji dla podatku akcyzowego, obliczenia i wpłaty należnego podatku akcyzowego w terminie do 25 dnia miesiąca, następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Organ ustalił, że w okresie od [...] marca 2015 do [...] grudnia 2015 skarżący nie złożył deklaracji dla podatku akcyzowego i nie dokonał za niego wpłaty.
Zdaniem Sądu organ pierwszej instancji, jak i organ odowławczy zasadnie stwierdziły, że rozstrzygnięcie w przedmiocie opłaty paliwowej jest bezpośrednim następstwem wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym.
Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
Przepis art. 13 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą w tym podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zwieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego lub postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
Prawidłowo więc organ II instancji stwierdził, że obligatoryjną konsekwencją powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej.
Zgodnie bowiem z art. 37h ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 931 ze zm.) opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.
Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej, na podstawie art. 37k ust. 1 tejże ustawy powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.
Podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37 h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37 j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37 1 ust. 1 ww. ustawy).
Jak już wyżej zostało wskazane organ I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. określił wobec skarżącego zobowiązanie podatkowe podatku akcyzowym za okres od marca 2015 r. do grudnia 2015 r. w łącznej wysokości [...] zł (k. 1 – 50 tom IV akt administracyjnych). Organ ten wykazał, że strona weszła w posiadanie łącznie [...] litrów oleju napędowego z nieustalonego źródła, od którego na wcześniejszym etapie obrotu nie uiszczono podatku akcyzowego. Jak wyżej zostało wskazane, organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. decyzję (k. 33 – 54 tom I akt administracyjnych), a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w dniu [...] stycznia 2021r. w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za okresy od marca do grudnia 2015 roku oddalił skargę (sygn. akt I SA/Sz [...]).
Zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że skoro stronie skarżącej określono zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, to w konsekwencji należało określić także obowiązek zapłaty opłaty paliwowej.
Obowiązek ten jest bowiem ściśle związany z obowiązkiem podatkowym w akcyzie. Co do zasady obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży na podmiocie podlegającym na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
Z art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym wynika wprost, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych ciąży również na innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania w zakresie materialnoprawnym należy stwierdzić, że organy wydały prawidłowe decyzje administracyjne, oparte na prawidłowych podstawach normatywnych.
Z perspektywy proceduralnej WSA stwierdza, że w postępowaniu w zakresie opłaty paliwowej zasadnie zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy oparły swoje ustalenia faktyczne na materiale dowodowym zgromadzonym w ramach postępowania dotyczącego określenia wobec skarżącego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. prawidłowo uznał jako dowody w postępowaniu dotyczącym opłaty paliwowej i włączył do akt tego postępowania m.in. decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2019 r., oraz pismo tego organu z dnia [...] grudnia 2019 r. wraz z załącznikami ze sprawy [...]
Trafnie organ drugiej instancji wskazał, że podstawę obliczenia wysokości opłaty paliwowej stanowiła ilość oleju napędowego, od którego strona zobowiązana była uiścić podatek akcyzowy, tj. [...] litrów.
Wskazać należy przy tym, że strona podnosiła zarzuty dotyczące prawidłowości postępowania podatkowego prowadzonego w kwestii podatku akcyzowego, jednakże należy podkreślić, że przedmiotowa sprawa dotyczyła w istocie legalności samego postępowania w zakresie wymierzenia opłaty paliwowej. W ramach tego postępowania organy podatkowe nawiązywały bezpośrednio do ustaleń faktycznych dokonywanych w ramach postępowania o określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, nie dokonywały jednak oceny prawidłowości tego postępowania.
WSA nie stwierdził w postępowaniu będącym przedmiotem kontroli judykacyjnej naruszeń proceduralnych, które to naruszenia mogły mieć wpływ na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz na treść decyzji administracyjnych. W szczególności nie są zasadne zarzuty naruszenia przepisów O.p., a dotyczących naruszenia zasad postępowania dowodowego tj. art. 187 § 1 w zw. z art. 122 O.p.; art. 191 § 1 w zw. z art. 122 O.p. jak również art. 121 O.p. WSA wskazuje - w zakresie zarzutów w zakresie postępowania dowodowego - na treść art. 180 § 1 O.p. Przepis ten wskazuje, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Z kolei art. 181 O.p. przewiduje otwarty katalog środków dowodowych w postępowaniu podatkowym, wskazując, że dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Z powyższych instrumentów dowodowych organy prowadzące postępowanie skorzystały.
Także decyzje zarówno organu pierwszej instancji, jak i organu odwoławczego zawierają wszystkie elementy składowe i są zgodne z wzorcem ustawowym, unormowanym w art. 210 § 1 – § 4 Ordynacji podatkowej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.