Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 138 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lipca 2015 r.
Po upływie wyznaczonego 7 dniowego terminu pełnomocnik uiścił w dniu 4 sierpnia 2015 r. wymagany wpis, a pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. wniósł o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że adresowana do niego przesyłka od Sądu zawierała odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie od uiszczenia wpisu. W dniu 23 lipca 2015 r. po odebraniu i otworzeniu przesyłki pełnomocnik był przekonany, że zawiera ona jedynie odpis odpowiedzi na skargę. W dniu 3 sierpnia 2015 r. po powrocie z urlopu pełnomocnik skarżącego stwierdził, że w przesyłce było również wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wobec tego w dniu 4 sierpnia 2015 r. dokonał on tej czynności procesowej. W jego ocenie koperta winna zawierać adnotacje o ilości pism w niej zawartych, aby nie wprowadzać odbiorcy w błąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).
Zawinione zaniechania pełnomocnika strony w zakresie niedochowania terminu dokonania czynności procesowej obciążają samą stronę skarżącą. Od profesjonalnych pełnomocników wymaga się szczególnej staranności w takim prowadzeniu spraw swojego mandanta, by nie doprowadzać do zawinionego niedochowania terminu dokonania danej czynności procesowej.
Zdaniem Sądu w stanie faktycznym niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego nie wykazał, że dokonanie wpisu od skargi po wyznaczonym 7 dniowym terminu nie było spowodowane jego zawinionym zachowaniem. Jak profesjonalista winien on bowiem starannie sprawdzać jakiego rodzaju pisma procesowe były zawarte w kopercie – przesyłce sądowej do niego adresowanej. Bez znaczenia jest przy tym brak adnotacji na kopercie o ilości pism, gdyż elementarnym obowiązkiem pełnomocnika było zapoznanie się już w dniu odbioru przesyłki sądowej ze wszystkimi pismami procesowymi zawartymi w kopercie. Wszelkie zaniechania w tym zakresie są niezgodne z modelem działania radcy prawnego czy adwokata jako profesjonalnego pełnomocnika strony.
Mając powyższe na względzie, Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.