Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia... września 2014 r. skarżący... został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie... zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony stronie w dniu... października 2014 r.
Pismem nadanym dnia... października 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że nie posiada żadnych oszczędności, tym samym nie był on w stanie również przygotować się na wpłatę w zakreślonym terminie. Po zgromadzeniu środków skarżący natychmiast dokonał wpłaty w dniu... października 2014 r., na co przedłożył w załączeniu dowód wpłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz.270, p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanym przypadku skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do uiszczenia wpisu i jednocześnie uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wskazał to, że w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu nie dysponował środkami pieniężnymi na ten cel. Skarżący uiścił należną kwotę tytułem wpisu po upływie wyznaczonego terminu, gdyż dopiero wówczas – jak stwierdził – zgromadził środki na dokonanie wpłaty.
Za przesłankę uzasadniającą przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie można uznać powołanej przez skarżącego we wniosku okoliczności, iż nie dysponował on stosowną kwotą w terminie zakreślonym w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. W ocenie Sądu, okoliczność ta wynikała z nienależytej staranności skarżącego w prowadzeniu jego spraw. Podkreślić należy, że w wezwaniu do uiszczenia wpisu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 lutego 2008 r., sygn. akt II OZ 149/08, osoba nie mająca wiedzy prawniczej i występująca bez profesjonalnego pełnomocnika ponosi odpowiedzialność w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej w przypadku, gdy w sposób prawidłowy została w tym zakresie pouczona przez Sąd.
Zauważyć przy tym należy, że skarżący ostatecznie zdołał uiścić kwotę należnego wpisu. Jednocześnie wnioskodawca nie wskazał żadnych przeszkód, które uniemożliwiłyby mu uzyskanie tych środków w takim czasie, by możliwe było dokonanie terminowej wpłaty tytułem wpisu. W ocenie Sądu, skarżący w celu dochowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw powinien był zadbać o to, by zgromadzić odpowiednią kwotę w terminie zakreślonym przez Sąd (do dnia... października 2014 r.). Co najmniej od czasu otrzymania wezwania w dniu... października 2014 r. skarżący powinien był liczyć się z koniecznością uiszczenia wpisu, tym bardziej że wniosek strony o zwolnienie od kosztów sądowych został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia... lipca 2014 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się braku winy strony w uchybieniu terminu, gdyż w realiach niniejszego przypadku można mu przypisać co najmniej niedbalstwo, wyrażające się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z 22 maja 2014 r., sygn. akt I FZ 119/14, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe wyklucza możliwość przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, jak w sentencji postanowienia.