Uzasadnienie
Pismem z 20 marca 2017 r. Przewodniczący [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego [...] poinformował, że wniosek o wpis Skarżącego R. sp. z o. o. w organizacji w Z. do rejestru przedsiębiorców wpłynął do tego Sądu 14 listopada 2014 r., a zarządzenie o zwrocie wniosku z [...] listopada 2014 r. uprawomocniło się 27 grudnia 2014 r.
W aktach administracyjnych znajduje się akt założycielski R. sp. z o. o. w organizacji w Z. z 15 maja 2014 r.
Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.
Sąd zważył, co następuje.
Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy przepisy prawa jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wykluczają możliwość uznania żądania skarżącego.
Skarżący nie ma zdolności sądowej. Zdolność sądową (zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona) mają następujące podmioty określone w art. 25 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.":
- 1. osoba fizyczna, osoba prawna, organ administracji publicznej (§ 1),
- 2. państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej (§ 2),
- 3. inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 3),
- 4. organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (§ 4).
Skarżący nie ma zdolności sądowej na podstawie:
- 1. art. 25 § 1 P.p.s.a., gdyż nie jest organem administracji publicznej ani osobą fizyczną; nie jest również osobą prawną, ponieważ sp. z o. o. w organizacji staje się sp. z o. o. (osoba prawną) z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców i dopiero wtedy uzyskuje osobowość prawną (art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych; Dz. U. z 2016 r., poz. 1578 ze zm., zwanej dalej "K.s.h."), a - jak wyżej wskazano - Skarżący nie został wpisany do tego rejestru (zarządzenie z [...] listopada 2014 r. o zwrocie wniosku o wpis uprawomocniło się 27 grudnia 2014 r.);
- 2. art. 25 § 2 P.p.s.a., ponieważ nie jest państwową ani samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej;
- 3. art. 25 § 3 P.p.s.a., gdyż nie jest jednostką organizacyjną, o której mowa w tym przepisie; zgodnie z tą regulacją zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; co prawda art. 11 § 1 K.s.h. dopuszcza taką możliwość, ale w dniu wniesienia zażalenia (8 czerwca 2017 r.) Skarżący już nie istniał; upłynęło bowiem ponad sześć miesięcy od sporządzenia aktu założycielskiego spółki (sporządzono go 15 maja 2014 r.), a w tym czasie nie zgłoszono sp. z o. o. w organizacji do rejestru przedsiębiorców (prawomocnym zarządzeniem zwrócono wniosek o wpis); w takiej sytuacji umowa spółki (tu: akt założycielski spółki) ulega rozwiązaniu (art. 169 § 1 K.s.h.);
- 4. art. 25 § 4 P.p.s.a., ponieważ nie jest organizacją społeczną.
Skoro Skarżący nie ma zdolności sądowej, skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OZ 14/14 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oznacza to, że skarga jest oczywiście bezzasadna, a w tej sytuacji prawo pomocy nie przysługuje (art. 247 P.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 247 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia