Uzasadnienie
Skarżący W. R., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania (100zł), wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od tej opłaty (k. 38 akt sądowych).
Z oświadczenia majątkowego (formularzu wniosku o prawo pomocy, k. 43-44 akt sądowych) wynika, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, córką i jej mężem oraz dwojgiem wnucząt w wieku 16 i 12 lat. Dochód rodziny wynosi 4.400zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca pobiera świadczenia emerytalne (1000zł). Żona wnioskodawcy również pobiera świadczenia emerytalne (1.600zł). Syn wnioskodawcy jest bezrobotny, a jego żona uzyskuje dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę (1.800zł).
Przeszukanie baz internetowych ujawniło, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, świadczy usługi w zakresie tłumacz, biegły, rzeczoznawca.
Pismem z dnia 22 maja 2012 roku zobowiązano Skarżącego do uzupełnienia oświadczenia majątkowego poprzez:
- - wyjaśnienie czy Skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie – tłumacz, rzeczoznawca, biegły (udokumentowanie zakończenia wykonywania działalności gospodarczej),
- - przedłożenie odpisów zeznań podatkowych za 2010 i 2011 rok oraz udokumentowanie wysokości przychodu za okres od 01 stycznia 2012 roku – w tym także dorosłych domowników,
- - przedłożenie spisu średnich miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego (udokumentowanie przedmiotowych wydatków za 3 ostatnie miesiące),
- - przedłożenie spisu posiadanych rachunków bankowych oraz przedłożenie wyciągów bankowych (firmowych i osobistych), które dokumentują operacje finansowe wykonane od dnia 01 stycznia 2012 roku – w tym także dorosłych domowników.
Skarżący nie wykonał wezwania do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący nie wykazał, że bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i członków rodziny nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych w wysokości 100zł. Oświadczenie majątkowe Skarżącego, mimo wyczerpania procedury z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), budzi wątpliwości i jest niewystarczające do oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych.
Skoro Wnioskodawca nie wykonał skierowanego do niego wezwania, to przyjąć należało, że nie wykazał warunków dla objęcia go dobrodziejstwem prawa pomocy (porównaj postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 roku, sygn. akt I GZ 147/08, teza 1, Lex nr 479137).
Postawa strony, która wybiórczo przedstawia swoją sytuację majątkową, uniemożliwia uzyskanie pewności, co do jej rzeczywistej sytuacji finansowej (porównaj postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 roku, sygn. akt I FZ 287/08, Lex nr 494242).
W konsekwencji, bez względu na wysokość kosztów postępowania, nie można przyjąć, że obowiązek uiszczenia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.