Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 grudnia 2013r. skarżący A P złożył wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia... 2013r. wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji.
Pismem z dnia 14 lutego 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia powyższego wniosku poprzez szczegółowe wykazanie istnienia przesłanek wstrzymania decyzji, czyli niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – pod rygorem oddalenia wniosku. Wezwanie doręczono na adres skarżącego wskazany w skardze w dniu 17 lutego 2014r., jednak w zakreślonym terminie 7 dni A P nie ustosunkował się do wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podstawą prawną rozpoznania wskazanego wniosku jest przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., stanowiący że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżona decyzja jest zatem wykonalna i mimo zaskarżenia do sądu może stać się przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozstrzygając zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy w szczególności przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Nie ulega wątpliwości, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winna uzasadnić odpowiednio swój wniosek, podając ustawowe przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Ponieważ w niniejszej sprawie wniosek strony skarżącej nie został w ogóle uzasadniony należało odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.