Uzasadnienie
Skarżący, w skardze do sądu administracyjnego, wystąpił z żądaniem przyznania prawa pomocy (k. 3 akt sądowych).
Pismem z dnia 28 listopada 2018 roku wnioskodawca został zobowiązany do złożenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 2 załącznika do akt – prawo pomocy).
W odpowiedzi na wezwanie skarżący zrezygnowała z prawa pomocy (k. 3 załącznika do akt – prawo pomocy) oraz uiścił wpis od skargi (k. 4 załącznika do akt – prawo pomocy).
Jeżeli strona cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy, to jego rozpoznanie staje się zbędne. W takiej sytuacji postępowanie o przyznanie prawa pomocy podlega umorzeniu bez dokonywania oceny sytuacji majątkowej i rodzinnej strony postępowania.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 249a oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302), orzeczono jak sentencji postanowienia.