Uzasadnienie
J. Z. wniosła o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, J.Z. w piśmie z dnia [...] oświadczyła, że wycofuje swój wniosek dotyczący przyznania prawa pomocy i zaznaczyła, że potwierdzenie przelewu opłaty sądowej złożyła razem ze skargą.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j z 2012 roku, poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Wnioskodawca pozostaje wyłącznym dysponentem żądania dotyczącego przyznania prawa pomocy. Nie ma zatem możliwości rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy bez woli lub wbrew woli wnioskodawcy. Skoro J. Z. cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, bezpodstawna stała się ocena jej sytuacji majątkowej i finansowej w kontekście możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w zw. z art. 243 §1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.