Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga R.P. na decyzję Dyrektora... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia... kwietnia 2014r. nr..., w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.
W petitum skargi strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, z uwagi na fakt, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania w stosunku do niego trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu strona wskazała, że natychmiastowa egzekucja należności może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia przez skarżącego gospodarstwa rolnego, a także może pozbawić stronę oraz jego pracowników środków koniecznych do utrzymania. Według strony, w wyniku ściągnięcia spornej należności mogłoby dojść do konieczności sprzedaży posiadanego przez skarżącego gospodarstwa rolnego, co stanowi istotną i trwałą zmianę rzeczywistości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak przyjęto w judykaturze – chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
W sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Podkreślić należy, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 28/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia... kwietnia 2014r., nr..., zostanie narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zwrotu określonej kwoty pieniężnej per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż – jak wskazano – uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny (por. m.in. postanowienie NSA z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 699/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W związku z powyższym twierdzenie strony, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne ze względu na nieodwracalny skutek, jaki wywoła egzekucja spornej kwoty pieniężnej – w ocenie Sądu jest gołosłowne. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia, jednak uprawdopodobnienie nie może opierać się na samym tylko twierdzeniu strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko (por. postanowienie NSA z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1302/10, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący nie załączył żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.