Uzasadnienie
Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego. Wpis od skargi to 592 zł.
Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Zamieszkują w budynku posadowionym na nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego przekazanego synowi. Dochód rodziny wynosi 2.160,49 zł netto miesięcznie (świadczenia emerytalne wnioskodawcy – 1.282,37 zł oraz świadczenia emerytalne jego żony – 878,12 zł). Koszty utrzymania koniecznego rodziny zostały określono na około 2.015,75 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada wolnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oświadczenie majątkowe skarżącego nie budzi wątpliwości. Wnioskodawca udokumentował, że osiągany dochód w całości wydatkuje na koszty koniecznego utrzymania rodziny. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na koszty postępowania sądowego, w tym wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 oraz pkt 2 sentencji postanowienia.