Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P.M. na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...], nr [...] w sprawie wymeldowania P.M. z pobytu stałego w P. przy ul. [...].
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100,00 zł w niniejszej sprawie, P. M. z złożył wniosek o zwolnienie od wskazanej opłaty kancelaryjnej, a na wezwanie Sądu przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małoletnim synem i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2429,72 zł, jednak zaznaczył, że "na rękę" otrzymuje jedynie 700,00 zł. Skarżący nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
W załączonym piśmie skarżący oświadczył, że w aktualnej sytuacji materialnej i egzystencjalnej nie jest w stanie ponieść żądanych kosztów sądowych bez uszczerbku finansowego dla siebie i rodziny, tym bardziej, że jest bezdomny, a jego dochody za wykonywaną pracę jako nauczyciela zajmuje komornik z tytułu niezapłaconego czynszu za kilka poprzednich lat.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej, które nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. Wprawdzie skarżący posiada stałe zatrudnienie jako nauczyciel, za które otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 2429,72 zł, ale jego realne miesięczne dochody nie przekraczają 800,00 zł, gdyż cześć wynagrodzenia jest zajmowana przez komornika z tytułu niezapłaconych czynszów. Dodatkowo należy uwzględnić, że skarżący jest zobowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania małoletniego syna, z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Tym samym sytuacja wnioskodawcy pozwala na zaliczenie go do grona osób, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
D.W.d