Uzasadnienie
Dnia 29 października 2010 roku W. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Na tej podstawie wnioskodawca został wezwany do przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, co uczynił w zakreślonym terminie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
We wniosku W. B. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.619,75 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itp.), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jego wynagrodzenie wynosi ok. 1582,25 zł netto, ale 800,00 zł jest potrącane w związku z obowiązkiem alimentacyjnym. Zastrzegł jednocześnie, że posiada do spłacenia zaległe alimenty w kwocie 33.000,00 zł, kredyt w wysokości 5.000 zł oraz zadłużenie u osoby wynajmującej pokój na ok. 2400,00 zł.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej jako p.p.s.a., odróżnia dwa rodzaje zwolnień od kosztów sądowych – z mocy ustawy i z mocy orzeczenia sądowego. W niniejszej sprawie skarżący jest zwolniony z opłat sądowych z mocy ustawy (art. 239 pkt. 1 lit e) p.p.s.a.). W takim przypadku brak jest podstaw do rozpatrzenia wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, jeżeli nie ciążą na nim żadne zobowiązania finansowe z tytułu wniesienia i rozpatrzenia jego sprawy przed sądem administracyjnym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.