Uzasadnienie
Dnia 12 września 2007 roku A.O., G.O. oraz M.L. złożyli skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania A. i G. O. oraz M.L. z pobytu stałego z lokalu przy ulicy [...] w miejscowości P..
W odpowiedzi na wezwanie Sądu dotyczące kwestii w czyim imieniu został uiszczony wpis w wysokości 100,00 złotych, M.L. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który następnie na wezwanie Sądu złożyła na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku M.L. wskazała, że jest matką samotnie wychowującą dziecko i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 650,00 zł oraz z zaliczki alimentacyjnej w wysokości 170,00 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000,00 euro.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej, które nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że M.L. posiada wprawdzie możliwość świadczenia pracy, lecz uzyskuje z tego tytułu niskie wynagrodzenie, a jej łączne dochody wynoszą 820,00 zł., co powoduje, że na jedną osobę pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym miesięcznie przypada niewiele ponad 400,00 zł. Tym samym należy uznać, że sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej jest rzeczywiście trudna i pozwala na zaliczenie jej do grona osób najuboższych, dla których uiszczenie nawet niewielkiej kwoty tytułem opłat sądowych może stanowić znaczny wysiłek finansowy. Oznacza to, że M.L. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/ R. Talaga
D.W.d