Uzasadnienie
A.M., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A z siedzibą w R., wniósł skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Poznaniu z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Według zaś art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym m.in. odwołanie, przewidziany w ustawie.
W niniejszym przypadku, pomimo prawidłowego pouczenia o przysługującym stronie odwołaniu do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zawartego w uzasadnieniu decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Poznaniu z dnia [...] maja 2015 r., którą skarżący odebrał w dniu [...] maja 2015 r., skarżący w dniu [...] czerwca 2015 r. (k. [...] akt) za pośrednictwem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora transportu drogowego wniósł bezpośrednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję wydaną przez organ I instancji, bez wyczerpania możliwych środków zaskarżenia do organu II Instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.