Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie skarżącego M.P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 października 2015 roku, pełnomocnik strony skarżącej R. P. złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku R. P. wskazał, że jest osobą samotną i bezdomną bez dochodów. W rubrykach odnoszących się do stanu rodzinnego oraz majątkowego wpisał: "Nie ma", "Nie dotyczy" lub "Brak".
Prawo pomocy może być przyznane wyłącznie stronie postępowania na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 roku, poz. 270), dalej jako "P.p.s.a.". Takie rozwiązanie oznacza, że uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 P.p.s.a.). Przymiot strony posiadają także inni uczestnicy postępowania tj. osoby, które nie wniosły skargi, ale brały udział w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczył ich interesu prawnego, a także określone w przepisach osoby i organizacje społeczne, dopuszczone do udziału w postępowaniu przez Sąd (art. 33 § 1 P.p.s.a.).
Adresatem zaskarżonej decyzji jest M. P. i to on jest obowiązany do ponoszenia kosztów własnego udziału w sprawie (art. 199 P.p.s.a.). R. P. nie jest stroną przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego i nie ma interesu prawnego w uzyskaniu prawa pomocy. Pełnomocnik w postępowaniu przed sądem administracyjnym, który jednocześnie nie jest stroną, ani uczestnikiem postępowania, nie jest zatem uprawniony do występowania we własnym imieniu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznanie żądania w przedmiocie przyznania prawa pomocy złożonego przez podmiot, który reprezentuje stronę skarżącą i nie jest, ani innym skarżącym, ani uczestnikiem postępowania pozostaje więc zbędne w rozumieniu art. 249a P.p.s.a. W konsekwencji oznacza to, że postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy pochodzącego od podmiotu, który reprezentuje stronę skarżącą i nie jest, ani innym skarżącym, ani uczestnikiem postępowania, podlega umorzeniu.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 243 §1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.