Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 01 października 2015 roku, odrzucił skargę M. P. z powodu nieusunięcia jej braków formalnych.
R. P. nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej. Natomiast M. P. nie wykonał wezwania do podpisania skargi.
Zażalenie na wskazane postanowienie wniósł R. P. (k. 25 akt sądowych).
R. P. został ponownie zobowiązany do przedłożenia pełnomocnictwa (k. 35 akt sądowych) oraz do uiszczenia wpisu od wnoszonego środka zaskarżenia.
W odpowiedzi na wezwanie R. P. wniósł zażalenie, w którym zażądał "uchylenia wpisu w całości", "zwolnienia od opłat i kosztów sądowych w całości" oraz wyłączenia sędziego, który wydał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Ponowne wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa nie zostało wykonane. Sąd pominął R. P. jako pełnomocnika strony skarżącej (k. 37 akt sądowych).
Z kolei M. P. został zobowiązany do usunięcia braków formalnych zażalenia (k. 38 akt sądowych). Wezwanie nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 roku, odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 01 października 2015 roku oraz odrzucił zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (k. 43 akt sądowych).
R. P. wniósł do Sądu pismo zatytułowane zażalenie postanowienie z dnia 10 lutego 2016 roku, w którym zażądał uchylenia postanowienia jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz przyznania mu prawa pomocy w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona może działać w postępowaniu sądowoadministracyjnym osobiście lub przez pełnomocnika – art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm. dalej P.p.s.a.)
Pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa – art. 37 §1 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 46 §1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony. Obowiązek podpisania pisma przez stronę uznaje się za zrealizowany, jeżeli pismo zostało podpisane przez podmiot upoważniony do reprezentowania strony, a do pisma załączono pełnomocnictwo – art. 46 §1 pkt 4 w związku z 46 §3 P.p.s.a.
Pismo R. P. z dnia 04 marca 2016 roku nie ma przymiotu pisma strony, a przez to nie może zostać zakwalifikowane jako zażalenie zdziałane przez M. P. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej nakłada na organy władzy publicznej obowiązek działania na podstawie i w granicach prawa. W konsekwencji Sąd z urzędu ma obowiązek czuwać, aby w toku postępowania sądowego przestrzegane było prawo Rzeczypospolitej Polskiej - art. 7 w związku z art. 83 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz.U. z 1997r. Nr 78, poz. 483 ze zm.).
Określony powyżej obowiązek władzy sądowniczej obejmuje także niedopuszczanie do udziału w postępowaniu sądowym rzekomych pełnomocników. Sąd ma obowiązek z urzędu zapobiegać wszelkim szkodom jakie mogą wyniknąć dla innych stron postępowania sądowoadministracyjnego przez to, że do udział w tym postępowaniu został dopuszczony podmiot bez należytego umocowania.
Mając na uwadze powyższe Sąd przyjął, że pisma składane przez R. P., podmiot już pominięty jako pełnomocnik strony skarżącej, które nadal są obarczone brakiem dołączenia do nich pełnomocnictwa, podlegają pozostawieniu bez rozpoznania i to bez wzywania do usunięcia tego braku na podstawie art. 49 §1 P.p.s.a.
To samo dotyczy wniosków o przyznanie prawa pomocy.
Żądanie przyznania prawa pomocy wniesione bez zachowania prawem przewidzianej formy przez podmiot, który nie udokumentował prawa do działania w imieniu strony skarżącej, nie aktualizuje obowiązku Sądu w zakresie przesłania stronie skarżącej formularza wniosku o prawo pomocy.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 49 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak sentencji postanowienia.