Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 czerwca 2014 roku K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej i zwolnienie od kosztów sądowych, a na wezwanie Sądu przedłożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Z informacji zgromadzonych w sprawie wynika, że K. P. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z konkubiną, które jest utrzymywane z jego dochodów w wysokości [...] zł. Wnioskodawca utrzymuje się jedynie ze sprzedaży cieląt. Nie posiada żadnych innych dochodów. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni [...] m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Od dwóch lat nie otrzymuje dopłat bezpośrednich i dodatkowo posiada do spłaty kredyty w wysokości [...] zł oraz [...] zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), dalej jako P.p.s.a.
Z rozpoznawanego wniosku wynika, że wnioskodawca dysponuje dochodami, które wystarczają na pokrycie bieżących kosztów utrzymania na minimalnym poziomie egzystencji. Wnioskodawca posiada wprawdzie nieruchomości, ale z tego tytułu nie podbiera w chwili obecnej żadnych dopłat bezpośrednich. Wnioskodawca, ani jego konkubina nie posiadają żadnych innych źródeł utrzymania. W takiej sytuacji wnioskodawca nie jest w stanie pokryć wszystkich kosztów sądowych oraz uiścić honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. W konsekwencji oznacza to, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek koszty postępowania. Tym samym uzasadniony jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.