Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 roku WSA w Poznaniu wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], sygn. [...] wobec K. D. Wyrokiem z dnia 10 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na powyższą decyzję.
Pismem z dnia 31 października 2013 roku K. D. wniósł o wstrzymanie wykonania tejże decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., t.j. poz. 270), dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 §6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Ochrona tymczasowa strony przyznana na wniosek strony w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu obejmuje jedynie fragment postępowania przed sądem administracyjnym do momentu merytorycznego rozpoznaniem głównego żądania skarżącego. Sąd traci możliwość orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2013 roku, sygn. akt I OZ 223/13). Dopuszczalne pozostaje jedynie złożenie nowego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wraz ze skargą kasacyjną. Może on być merytorycznie rozpoznany w przypadku skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej (por. P. Daniel, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, C.H. Beck, 2013, s. 160).
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji po wydaniu przez sąd wyroku oddalającego skargę. Wniosek skarżącego nie został jednak wniesiony wraz ze skargą kasacyjną. W takiej sytuacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za przedwczesny, a w konsekwencji za niedopuszczalny.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.