Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2009 roku przyznano R. R. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 46-47). Do pełnienia obowiązków pełnomocnika z urzędu Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła radcę prawnego R. K. (k. 55), któremu Skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Pełnomocnik reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i otrzymał za to należne wynagrodzenie. Następnie, po oddaleniu skargi, radca prawny wystąpił z żądaniem doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W powyższym stanie faktycznym skarżący R. R. wystąpił z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej (k.99).
Zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Stosownie do art. art. 243 §2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Z kolei pełnomocnictwo, zarówno ogólne, jak i szczególne, z mocy prawa, obejmuje upoważnienie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem (art. 39 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należało, że kolejny wniosek R. R. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego nie ma uzasadnionych podstaw.
W postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt III SA/Po 809/09 Skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Ponadto zobowiązanie Skarbu Państwa do poniesienia wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków wynikających z pomocy prawnej udzielonej przez ustanowionego już radcę prawnego z urzędu (art. 250 p.p.s.a.) pozostaje aktualne także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Realizację uprawnienia wynikającego z orzeczenia referendarza sądowego warunkuje zachowanie Wnioskodawcy, który może rozszerzyć zakres udzielonego pełnomocnictwa także na postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Na marginesie wyjaśnić należy, że wyznaczanie osoby, która ma pełnić obowiązki pełnomocnika z urzędu należy do właściwego samorządu zawodowego. Zatem ewentualne żądania dotyczące zmiany osoby pełnomocnika należy kierować do Okręgowej Izba Radców Prawnych w [...].
Odmowne załatwienie wniosku usprawiedliwia fakt, że Wnioskodawca pozostaje w innym stosunku prawnym z radcą prawnym, który udzielił mu pomocy prawnej. W tym zakresie oświadczenie Skarżącego zawarte w formularzu wniosku o prawo pomocy nie odpowiada rzeczywistości.
Ponadto żądanie strony ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy nie może wykraczać poza ramy niezbędnych kosztów postępowania, do których stosownie do art. 205 §2 p.p.s.a. wlicza się wynagrodzenie radcy prawnego lub adwokata, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 246 §1 pkt 2 w związku z art. 245 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/S. Michalski