Uzasadnienie
X w prawem przewidzianej formie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23.3.2018 r. odmówił stronie przyznania prawa pomocy – k. 46.
Od powyższego postanowienia wniesiono sprzeciw – k. 54.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718, ze zm.), Sąd rozpoznając sprzeciw od m.in. postanowień referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, zmienia albo utrzymuje w mocy postanowienie.
W omawianej sprawie referendarz sądowy wydał w dniu [...] roku postanowienie, którym odmówił przyznania prawa pomocy wnoszącemu skargę- X, która w ustawowym terminie wniosła sprzeciw. W aktach sprawy jest informacja, że w sprawie X Sąd Rejonowy [...] nie odnotował wniosku o rejestrację tejże X. Skutkiem powyższego postanowieniem z dnia [...] tutejszy Sąd odrzucił skargę.
Skoro [...] nie została wpisana do KRS i w dacie wniesienia skargi podmiot ten nie istniał, nie miał zatem przymiotu osoby prawnej a w konsekwencji również zdolności sądowej ani zdolności procesowej, nie może więc ubiegać się skutecznie o przyznanie prawa pomocy w związku z wniesioną skargą.
Uznając jednak, że X ma prawo nie zgadzać się z rozstrzygnięciem merytorycznym dotyczącym odrzucenia skargi w oparciu o w/powołaną argumentację, korzysta z prawa do ubiegania się o przyznanie pomocy prawnej.
Sąd nie znajduje podstaw do uwzględnienia sprzeciwu.
Wnioskująca nie wykazała, że nie ma żadnych środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego (prawo pomocy w zakresie całkowitym) jak i nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania(prawo pomocy w zakresie częściowym) -co stanowi pozytywną przesłankę do uwzględnienia wniosku o prawo pomocy. Wniesiony sprzeciw nie zawiera jakichkolwiek twierdzeń uzasadniających żądanie zmiany wydanego przez referendarza sądowego postanowienia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 i 2 oraz art. 255 i 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718, ze zm.), orzeczono jak w sentencji.