Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 roku utrzymał w mocy orzeczenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy R. Sp. z o.o. w organizacji w Z. (k. 40 akt sądowych).
W dniu 25 lipca 2018 roku do tutejszego Sądu wpłynęło pismo, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, sporządzone przez R. P., który wskazuje, że działa za stronę skarżącą (k. 48 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może wnieść sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 259 §1 P.p.s.a.). Rozpoznając sprzeciw sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 §2 P.p.s.a.).
Z uwagi na powyższe uznać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2017 roku jest ostateczne. Skoro zostało ono wydane przez sąd działający, jak sąd drugiej instancji, to od wskazanego postanowienia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym zażalenie. Z tego względu wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia uznać należało za niedopuszczalny z mocy ustawy.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.