Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 grudnia 2010 r. x złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na informację Zarządu Województwa Wielkopolskiego [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego.
Do skargi nie załączono żadnej dokumentacji.
Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd pozostawił skargę bez rozpoznania. Postanowienie doręczono stronie w dniu 24 stycznia 2011 r. (k. 21).
W dniu 30 maja 2011 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Strona w piśmie z dnia 30 maja 2011 r. zwróciła się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi o brakującą dokumentację konkursową.
Zdaniem Sądu niekompletność dokumentacji w ramach spraw o dofinansowanie nie stanowi braku formalnego skargi i nie przysługuje w takiej sytuacji prawo wnioskowania o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, gdyż jest to czynność prawa materialnego, a nie procesowego. Na kwestię tę zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 października 2010 r. o sygn. akt II GSK 1256/10 wskazując, że różne są skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.).
W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 87 p.p.s.a. w celu przywrócenia terminu.
Z tych względów, na podstawie cytowanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji.