Uzasadnienie
Decyzją dnia [...], sygn. [...] Burmistrz J. zezwolił przedsiębiorstwu A. – W. R. na prowadzenie działalności polegającej na odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy J. Przy określaniu warunków tej działalności wskazał miedzy innymi, iż zezwolenie wydane zostało na okres jednego roku.
Od powyższej decyzji w zakresie określenia czasu na jaki zezwolenie zostało wydane odwołanie złożył W.R. podkreślając, iż złożył wniosek o wydanie zezwolenia na okres 10 lat, przy czym Burmistrz J. nie podał powodów dla których czas ten ograniczył.
Decyzją z dnia [...], o sygn. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy opisaną wyżej decyzję. W uzasadnieniu powołując się na treść art. 8 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996r o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz.U. z 2005r. nr 236 poz. 2008) wskazało, iż wnioskodawca określa termin podjęcia działalności objętej wnioskiem oraz zamierzony czas jej prowadzenia. Sformułowanie to jednak zdaniem organu II-ej instancji nie przesądza o bezwarunkowym związaniu organu gminy żądaniami wniosku. W ocenie Kolegium ograniczenie czasu zezwolenia zgodne jest z ciążącym na gminie obowiązkiem polegającym na zaspokajaniu potrzeb społeczności lokalnej w zakresie utrzymania czystości i porządku.
W skardze na powyższą decyzję W. R. decyzji I-szo instancyjnej zarzucił naruszenie art. 107§3 Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez wydanie decyzji bez należytego uzasadnienia. W dalszej części polemizował z uzasadnieniem organu II-ej instancji w zakresie konieczności kontroli prowadzonej przez siebie działalności poprzez ograniczanie terminu na jaki pozwolenia na taką działalność zostało wydane.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. potrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył co następuje:
Skarga okazała się uzasadniona.
Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o udzieleniu skarżącemu zezwolenia objętego wnioskiem z dnia 15 czerwca 2007r. były przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. z 2005r. nr 236 poz. 2008). Jak wynika z treści art. 8 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy wniosek przedsiębiorcy o udzielenie zezwolenia o którym mowa powinien zawierać miedzy innymi określenie terminu podjęcia działalności objętej wnioskiem oraz zamierzonego czasu jej prowadzenia. Natomiast art. 9 ust. 1b cyt. ustawy stanowi, iż zezwolenie to wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.
Na wstępie dalszych rozważań należy stwierdzić, iż w stanie prawnym aktualnym na dzień wydania obu decyzji konstrukcja przytoczonych przepisów wskazuje na uznaniowy charakter określania terminu na jaki zezwolenie jest udzielane, zatem sąd nie podziela stanowiska wyrażonego w skardze, iż organ administracji jest związany wnioskiem przedsiębiorcy wskazującym termin na jaki o zezwolenie się ubiega. Pogląd taki wyrażony został w powoływanej przez skarżącego Uchwale NSA z dnia 22 maja 2000r. (OPK1/00) a wydanej w stanie prawnym, który już nie obowiązywał w dniu orzekania przez Burmistrza J. w niniejszej sprawie. Po zmianie treści art. 8 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 13 września 1996r. w orzecznictwie wyrażany jest pogląd, iż decyzja ustalająca okres ważności zezwolenia może zostać wydana na okres krótszy niż wnioskowany przez przedsiębiorcę, jeżeli zostanie wykazane, że za tego rodzaju ograniczeniem przemawiają względy interesu publicznego (wyrok NSA z 16 stycznia 2008r.
OSK 1846/06). Nie ulega wątpliwości, iż taka interpretacja wskazanego przepisu nakłada na organy administracji obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności stanowiących podstawę podjętego przez organ rozstrzygnięcia a także podanie motywów dla jakich wniosek podmiotu ubiegającego się o zezwolenie nie został w pełni uwzględniony. Trafny jest w tym zakresie zarzut skarżącego naruszenia przez organy art. 107§3 Kpa., w którym określono wymogi uzasadnienia decyzji administracyjnej. Stanowi ono bowiem obowiązkowy składnik każdej decyzji administracyjnej, a braki w tym zakresie stanowią o wadliwości tego aktu. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Wyjaśnienie powodów zastosowania przez organ określonego przepisu prawa podlega kontroli w drodze administracyjnej bądź sądowej pod kątem jego prawidłowości (wyrok WSA w Warszawie z 16.11.2004. sygn. I SA 1128/03 LEX nr 164719).
Uzasadnienie służy wyjaśnieniu rozstrzygnięcia, podania jego podstaw i przedstawieniu stanowiska zajętego przez organ na tle określonego stanu faktycznego. W niniejszej sprawie organ I-szej instancji w żaden sposób nie umotywował powodów swego rozstrzygnięcia.
Uchybienia tego nie może sanować decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odwołującego się do w uzasadnieniu do pisma przekazanego temu organowi wraz z odwołaniem W. R. od decyzji Burmistrza J. Niezależnie od tego, iż brak właściwego uzasadnienia na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego pozbawił stronę możliwości zapoznania się z motywami rozstrzygnięcia i w konsekwencji ograniczył jej prawa do podjęcia skutecznej polemiki w odwołaniu, zwrócić uwagę należy, iż decyzja organu II- ej instancji w sposób ogólny odwołuje się jedynie do celu jakim jest właściwa realizacja przez gminę obowiązków należących do zadań własnych w zakresie utrzymania porządku i czystości. Nie podaje natomiast powodów dla których wniosek W. R. nie został uwzględniony w zakresie terminu na jaki zezwolenie zostało udzielone, a także nie wskazuje związku konieczności czasowego ograniczania tej działalności z wskazanymi w decyzji ogólnie celami.
Tymczasem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęte jest, iż decyzje o charakterze uznaniowym takie wymagają szczególnej staranności przy ich uzasadnieniu i wyjaśnienia wszystkich powodów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w celu uniknięcia zarzutów dowolności w orzekaniu.
Ocena zatem zarówno decyzji Burmistrza J. jak i organu II ej instancji daje podstawy do oceny, iż nie poddają się one w tej sytuacji kontroli sądowej, naruszając przy tym treść art. 107 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, co przesądza o ich wadliwości. Bez wątpienia przy tym tego typu naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na jego wynik.
Opisane wyżej uchybienia organów prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270). O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200 cyt. ustawy
/-/ Sz. Widłak /-/ W. Długaszewska /-/ M. Kosewska
D.W.d