Uzasadnienie
Dyrektor [...] Oddział Regionalnego ARiMR w [...] decyzją z dnia [...] września 2019 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej stronie skarżącej jako producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w dniu [...] października 2018 r. do organu I instancji wpłynął wniosek o udzielenie pomocy finansowej stronie skarżącej jako producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. We wniosku w oświadczeniu dotyczącym kategorii prowadzonego gospodarstwa (część V wniosku) wskazano, że wnioskodawca nie należy do kategorii mikroprzedsiębiorstw, małych przedsiębiorstw oraz średnich przedsiębiorstw oraz że jest przedsiębiorstwem powiązanym.
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wydał w dniu [...] stycznia 2019 r. decyzję o odmowie przyznania pomocy finansowej
Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji stwierdził, że jest ono niezasadne.
Organ wskazał, że zgodnie z § 13 r ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm.) w 2018 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu, któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy, będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014.
Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014:
- - do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 mln EUR lub których całkowity bilans roczny nie przekracza 43 mln EUR
- - w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się, jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów EUR
- - w ramach kategorii MŚP mikroprzedsiębiorstwo definiuje się, jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 mln EUR.
Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego naruszenia art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa organ wskazał, że jest on niezasadny. Zgodnie z tym przepisem Rada Ministrów została upoważniona do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowego zakresu i sposobów realizacji zadań, w tym warunków i trybu udzielania wsparcia w ramach tych zadań. Delegacja ustawowa obejmowała również umocowanie do określenia kategorii podmiotów uprawnionych do płatności.
W skardze do WSA w Poznaniu strona – reprezentowana przez pełnomocnika – wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji w całości.
Zarzucono naruszenie:
- - § 13 r ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm.) w zw. z art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
- - art. 7 ust. 1 pkt. 1-3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców
- - art. 7 i art. 77 kpa
- - art. 7 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu skargi wskazano m. in., że Rada Ministrów nie miała upoważnienia do określania w ramach rozporządzenia kategorii podmiotów uprawnionych do otrzymania pomocy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
W dniu [...] października 2018 r. do organu I instancji wpłynął wniosek o udzielenie pomocy finansowej stronie skarżącej jako producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi. We wniosku w oświadczeniu dotyczącym kategorii prowadzonego gospodarstwa (część V wniosku) wskazano, że wnioskodawca nie należy do kategorii mikroprzedsiębiorstw, małych przedsiębiorstw oraz średnich przedsiębiorstw oraz że jest przedsiębiorstwem powiązanym.
Zgodnie z § 13 r ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR (Dz. U. z 2015 r., poz. 187 ze zm.) w 2018 r. Agencja udzielała pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu, któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2018 r. suszy lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy, będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014.
Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014:
- - do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 mln EUR lub których całkowity bilans roczny nie przekracza 43 mln EUR
- - w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się, jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów EUR
- - w ramach kategorii MŚP mikroprzedsiębiorstwo definiuje się, jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 mln EUR.
Nie ulega wobec tego wątpliwości, że podmiotem uprawnionym do otrzymania wnioskowanej pomocy może być jedynie podmiot będący mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014.
Ponieważ we wniosku strona skarżąca sama oświadczyła kategorycznie i jednoznacznie, że nie należy do żadnej z powyższych kategorii a więc nie należy do kategorii mikroprzedsiębiorstw, małych przedsiębiorstw oraz średnich przedsiębiorstw nie było podstaw do uznania, że spełniała ona warunki do otrzymania wnioskowanej pomocy.
Organ I i II instancji zasadnie zatem odmówiły stronie skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy, chociaż nie uzasadniły tego w prawidłowy sposób. Taka przyczyna odmowy przyznania prawa pomocy nie wynika bowiem z uzasadnienia decyzji organu I i II instancji.
Ponieważ rozstrzygnięcia organów obu instancji były prawidłowe (mimo niedostatecznego ich uzasadnienia) w ocenie Sądu decyzje tych organów należało zachować w obrocie prawnym.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zdaniem Sądu organ II instancji zasadnie wskazał, że jest on niezasadny. Zgodnie z tym przepisem Rada Ministrów została upoważniona do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowego zakresu i sposobów realizacji zadań wymienionych w ust. 1, w tym warunków i trybu udzielania wsparcia w ramach tych zadań, mając na względzie priorytety polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie środków finansowych.
Zasadnie uznał organ II instancji, że delegacja ustawowa obejmowała również umocowanie do określenia kategorii podmiotów uprawnionych do płatności. Rada Ministrów została bowiem upoważniona do określenia w drodze rozporządzenia warunków i trybu udzielania wsparcia, co dotyczy również niewątpliwie możliwości określenia kręgu podmiotów upoważnionych do otrzymania tego wsparcia stosownie do wskazania zawartego w omawianej delegacji ustawowej. Ustawodawca wskazał wyraźnie, że określając zakres i sposób realizacji zadań, organ upoważniony ma mieć na względzie priorytet polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz efektywne wykorzystanie środków finansowych. To zaś oznacza, że powyższy przekaz Rada Ministrów uwzględniła podając kategorie podmiotów uprawnionych do otrzymania rzeczonej pomocy. Zważyć bowiem należy, że pomoc kierowana ma być do przedsiębiorców, którzy mają mniejsze możliwości zapanowania nad powstałymi w wyniku suszy czy powodzi szkodami aniżeli przedsiębiorcy zatrudniający więcej pracowników czy, których bilans roczny jest większy aniżeli podano to w omawianym tu przepisie.
Takie działanie jest wpisane w politykę państwa w zakresie rolnictwa, która ma m.in. niwelować różnice w rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich, służyć rozwojowi małych i średnich gospodarstw rodzinnych.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznając zarzuty skargi za niezasadne, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.