Uzasadnienie
Dnia 1 grudnia 2010 roku A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Wraz ze skargą skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku A. C. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom o powierzchni 44,00 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 3,00 ha. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Jednocześnie zaznaczył, że utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 616,72 zł. Stałe wydatki socjalne wnioskodawca oszacował w następujący sposób: opał – węgiel, drewno, gaz – 250,00 zł, elektryczność – 60 zł, woda – 20,00 zł, inne wydatki, wyżywienie, lekarstwa – 220,00 zł, dojazdy – 70 zł. Dodatkowo wskazał, że ukończył 68 lat i jest przewlekle chory, co potwierdził załączoną do wniosku dokumentacją leczenia szpitalnego oraz zaświadczeniem lekarskim.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że dochody osiągane przez wnioskodawcę nie pozwalają na poniesienie żadnych dodatkowych kosztów postępowania. Wnioskodawca samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, które utrzymywane jest ze świadczenia emerytalnego w wysokości 616,72 zł. W tej sytuacji niemożliwie jest poniesienie jeszcze innych wydatków oraz uiszczenie honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Tym samym należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.