Uzasadnienie
Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej w dniu [...] marca 2014 r. (doręczenie zastępcze).
Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona podniosła, że decyzja II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 r. leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Nie była w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. Skarżąca wskazała, że o wydaniu decyzji dowiedziała się [...] lipca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, czy w okresie od marca do kwietnia 2014 r. była poddawana zabiegom leczniczym, (hospitalizowana, poddawana leczeniu w inny sposób itd.) – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.
Wezwanie doręczono stronie w dniu [...] października 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem nadanym w dniu [...] listopada 2016 r. przedłożyła zaświadczenie, że przebywa pod stałą kontrolą Poradni Onkologicznej [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje leczenie farmakologiczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).
Analizując przedmiotową sprawę w zakresie powyższych przesłanek ustawowych Sąd stwierdził, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie był zasadny.
Skarżąca uzasadnia uchybienie terminowi tym, że decyzja organu II instancji była awizowana, ale nie mogła jej odebrać na poczcie ze względu na stan zdrowia. W 2009 wykryto u skarżącej nowotwór, w 2010 r. leczyła się z tego powodu w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala strona przechodziła kilkukrotnie chemioterapię. Nie była w stanie zajmować się sprawami swojej firmy. O wydaniu decyzji dowiedziała się w dniu [...] lipca 2016 r.
Zarządzeniem z dnia [...] października 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uprawdopodobnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, czy w okresie października - listopada 2013 r. (termin do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji) była poddawana zabiegom leczniczym, hospitalizowana itd. – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.
Wezwanie doręczono stronie w dniu [...] października 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca pismem nadanym w dniu [...] listopada 2016 r. przedłożyła zaświadczenie, że przebywa pod stałą kontrolą Poradni Onkologicznej [...] w P. po przebytym leczeniu operacyjnym z powodu raka piersi. Aktualnie kontynuuje leczenie farmakologiczne.
Strona nie wykazała zatem skutecznie – mimo wyraźnego wezwania Sądu w tym zakresie, że w okresie doręczenia decyzji II instancji przebywała ona na leczeniu szpitalnym i nie mogła wnieść skargi – osobiście lub za pomocą osób trzecich.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.