Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r Nr [...] Wójt Gminy T. na podst. art. 162 par 1 pkt 1 i 3 kpa w zw. z art. 18 ust.12 pkt.5 i ust.13 ustawy z dnia 26.10.1982 r o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz.U. z 2002r Nr 147 poz. 1231 ze zm) postanowił stwierdzić wygaśnięcie z dniem [...] lutego 2006r zezwolenia Nr [...]. wydanego w dniu [...].05.2004r na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz na piwo, przeznaczonych do spożycia na miejscu sprzedaży w barze "A" w P. na terenie giełdy części pkt.nr [...] prowadzony przez firmę "A" z siedzibą L., M.P. zam. L. ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, iż P.M. posiada zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych, o którym mowa w decyzji. Stosownie do przepisu art. 111 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi gminy pobierają opłatę za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Zgodnie z ustępem 7 tego artykułu opłata ta wnoszona jest na rachunek gminy w każdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego. Obowiązek ten wynika z mocy przepisu prawa i nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w celu ustalenia przez organ administracji, ani wysokości opłaty, ani określenia terminu jej wniesienia.
P.M. nie dokonał wpłaty I raty opłaty za korzystanie z posiadanego zezwolenia w ustawowym terminie do dnia 31.01.2006 r. Opłata ta została wniesiona w wysokości 525 zł tj. za cały rok, w dniu 3.02.2006 r, a więc po terminie ustalonym przez ustawodawcę, co potwierdził Bank Zachodni WBK S.A Oddz. L. zaznaczając, że przelew został złożony przez klienta w dniu 31.01.2006 r, a z winy banku zrealizowany w dniu 3.02.2006r. Zgodnie z art. 18 ust.12 pkt 5 cyt. ustawy zezwolenie wygasa w przypadku niedokonania opłaty w terminach, o których mowa w art. 111 ust. 7, a więc do dnia 31.01.2006r. Obowiązkiem organu jest w takim wypadku stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia, które następuje z mocy prawa.
P.M. złożył odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż wpłaty dokonał w terminie ale przelew z winy banku został zrealizowany w dniu 3.02.2006r. Ponadto oświadczył, że o jego dobrej woli świadczy fakt, że dokonał opłaty za cały rok. Ponadto podniósł, że wydana decyzja może zakłócić działalność jego firmy, gdyż dokonał już zakupu sprzętu związanego z dystrybucją letnią i zatrudnił w tym celu nowych pracowników.
Decyzją z dnia [...] lipca 2006r Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając argumentację organu I instancji.
Na powyższą decyzję P.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Zarzucając organom I i II instancji naruszenie przepisów art. 11 1 ust. 7 i art.18 ust.12 pkt.5 ustawy z dnia 26.10.1982 r o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz art. 57 par 1i 5 pkt 1 i 2 kpa, oraz art. 58 par 1 i 2 kpa. oraz art.9 ustawy o swobodzie gospodarczej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ponadto, w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podniosło, iż kwestionuje twierdzenie skarżącego, że opłata za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż alkoholu została uiszczona w banku w dniu 31.01.2006,. Niewiarygodna jest zdaniem organu adnotacja pracownika banku znajdująca się na odwrocie dowodu bankowego, ponieważ "podbicie" wnoszonej kwoty w banku w dniu 31.01.2006r pieczątką z datą 3.02.2006r jest nieprawdopodobne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę, sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Badając pod tym względem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem w toku prowadzonego postępowania doszło do naruszenia przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisu art. 111 ust.1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jedn. Dz.U. z 2002r Nr 147 poz. 1231 ze zm) gminy pobierają opłatę za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych Zgodnie z ustępem 7 tego artykułu opłata ta wnoszona jest na rachunek gminy w każdym roku kalendarzowym objętym zezwoleniem w trzech równych ratach w terminach do 31 stycznia, 31 maja i 30 września danego roku kalendarzowego.
Z art. 18 ust.12 pkt 5 cyt. ustawy wynika, że zezwolenie, wygasa w przypadku niedokonania opłaty w terminach, o których mowa w art. 111 ust. 7,
Organ I instancji ustalił, że przelew został dokonany przez skarżącego w dniu 31.01.2006 r, a z winy banku zrealizowany w dniu 3.02. 2006r. W tak ustalonym stanie faktycznym trafny jest więc zarzut naruszenia art. art. 11 1 ust. 7 i art.18 ust.12 pkt. 5 ustawy z dnia 26.10.1982 r o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Należy podkreślić, że przepis art. 111 ust.7 obliguje do uiszczania opłaty za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych na rachunek bankowy gminy. W takim wypadku, wbrew twierdzeniu organów administracji, datą uiszczenia opłaty jest data przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie opłaty. (porównaj postanowienie NSA W-wa z dnia 12.05.2005r w sprawie FSK 1403/04 ONSA/WSA 2006/1/10 i postanowienie S.N z dnia 17.11.1978 syg. akt IV PZ 59/78 niepubl). Jest to bowiem zobowiązanie publicznoprawne, co do którego nie mają zastosowania przepisy kodeksu cywilnego odnośnie spełnienia świadczenia.
Organ II instancji dopiero w odpowiedzi na skargę zakwestionował twierdzenie skarżącego, że opłata za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż alkoholu została przez niego uiszczona w banku w dniu 31.01.2006. Zdaniem tego organu niewiarygodna jest adnotacja pracownika banku znajdująca się na odwrocie dowodu bankowego, ponieważ potwierdzenie wnoszonej kwoty w banku w dniu 31.01.2006r pieczątką z datą 3.02.2006r jest nieprawdopodobne. Organ II instancji nie przeprowadził jednak na tę okoliczność żadnych dowodów. Wobec czego w ocenie Sądu, orzekające w niniejszej sprawie organy administracji tak I, jak i II instancji nie wykonały w sposób właściwy wynikającego z art. 77 § 1 k.p.a. obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i dokonania jego oceny zgodnie z art. 80 k.p.a..
Z tych względów, w związku z naruszeniem przez organy obu instancji prawa materialnego i procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ Sz. Widłak /-/ K. Wolna-Kubicka /-/ M. Lorych-Olszanowska
D.W.d