Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Starosta [...] orzekł - na podstawie art. 122 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) - o skierowaniu A. P., posiadającego prawo jazdy kategorii A, B, C, B+E, C+E, T nr [...] wydane dnia [...] listopada 2012 r., na badania lekarskie do Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy w [...].
W uzasadnieniu decyzji organ ten stwierdził, że otrzymał w dniu [...] listopada 2012 r. z NZOZ Szpitala w [...] Oddziału Neurologicznego pismo zawierające wniosek o dokonanie oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi A. P. W wyniku badania przeprowadzonego przez lekarza specjalistę – neurologa stwierdzono bowiem schorzenie, o którym mowa w pkt. 4 załącznika 4 b rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15 ze zm.).
Organ I instancji powołał się też na art. 122 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, w myśl którego badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadku nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami chodzi o zastrzeżenia dotyczące stanu zdrowia, które mogą powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów.
W odwołaniu od powyższej decyzji A. P. podniósł, że zastrzeżenia lekarza neurologa co do jego stanu zdrowia wynikały z badania przeprowadzonego po jego zasłabnięciu. Przyczyna zasłabnięcia nie była związana z chorobą padaczki uniemożliwiającą prowadzenie pojazdów.
A. P. załączył do odwołania wynik badania EEG głowy ze stycznia 2013 r. wykluczający – jego zdaniem – chorobę padaczki.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało, że w dacie wydawania decyzji organu I instancji i składania odwołania obowiązywał art. 122 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, natomiast w dacie wydawania decyzji organu II instancji jej podstawę prawną stanowił art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie z tym przepisem badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Zdaniem organu II instancji zawiadomienie skierowane przez NZOZ Szpital w [...] Oddział Neurologiczny jest przypadkiem nasuwającym zastrzeżenia co do stanu zdrowia odwołującego się. W zawiadomieniu tym lekarz specjalista – neurolog poinformował o stwierdzeniu u A. P. padaczki uniemożliwiającej prowadzenie pojazdów. Kolegium nie posiada fachowej wiedzy z zakresu medycyny, dlatego nie było uprawnione do merytorycznego weryfikowania odpisu badania elektroencefalograficznego załączonego do odwołania.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu powyższej decyzji zarzucono naruszenie art. 7, 77, 80 kpa i art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy o kierujących pojazdami.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przedmiotowa diagnoza neurologiczna nie była poprzedzona specjalistycznymi badaniami, lecz oparto ją jedynie na fakcie krótkotrwałej utraty przytomności przez skarżącego. Badanie elektroencefalograficzne wykluczyło padaczkę u skarżącego, a z innych badań wynikać ma, że przyczyną utraty przytomności było uczulenie na lek. Organy obu instancji nie uwzględniły dokumentów medycznych przedstawianych przez stronę w toku postępowania. Zdaniem skarżącego przepis art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy o kierujących pojazdami winien mieć zastosowanie jedynie w wyjątkowych przypadkach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Wskazać należy na wstępie, że w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji zastosowanie w sprawie miał przepis art. 122 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j. t. – Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), zgodnie z którym badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadku nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia.
Zgodnie natomiast z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami chodzi o zastrzeżenia co do stanu zdrowia, które mogą powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów (Dz. U. Nr 2, poz. 15 ze zm.). W pkt. 4 załącznika 4 b tego rozporządzenia Ministra Zdrowia wskazano padaczkę jako schorzenie neurologiczne uniemożliwiające kierowanie pojazdami. Zgodnie z tym przepisem lekarz, który podczas wykonywania zawodu, stwierdził u osoby posiadającej prawo jazdy przypadek wystąpienia napadu o symptomatologii padaczkowej lub podejrzenie albo istnienie padaczki, niezależnie od okoliczności, powinien niezwłocznie powiadomić organ wydający prawo jazdy o konieczności dokonania oceny predyspozycji zdrowotnych tej osoby do kierowania pojazdami.
W toku prowadzonego postępowania doszło do zmiany przepisów (z dniem 19 stycznia 2013 r.), wobec czego organ II instancji zasadnie stwierdził, że podstawą prawną jego decyzji winien być art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (j. t. – Dz. U. z 2014 r., poz. 600 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia.
Analiza akt administracyjnych pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że organy obu instancji zasadnie uznały istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów samochodowych.
Organ I instancji otrzymał bowiem w dniu [...] listopada 2012 r. informację z NZOZ Szpitala w [...] - Oddziału Neurologicznego o dokonaniu oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi A. P. (zob. pismo z dnia [...] listopada 2012 r. wydane przez lekarza specjalistę – neurologa A. K.). W wyniku tego badania dokonanego przez lekarza specjalistę – neurologa stwierdzono schorzenie (padaczkę) wskazane w pkt. 4 załącznika 4 b rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami jako schorzenie neurologiczne uniemożliwiające prowadzenie pojazdów samochodowych.
Powyższa diagnoza, sporządzona przez lekarza specjalistę z zakresu neurologii była przesłanką wystarczającą dla uznania, że zaistniała konieczność skierowania skarżącego na badania lekarskie w trybie art. 75 ust. 1 pkt. 5 ustawy o kierujących pojazdami.
Organy wydające decyzje w sprawie były zobligowane do tego jednoznacznymi i kategorycznymi danymi wynikającymi z powyższej diagnozy lekarza specjalisty - neurologa, nie były natomiast uprawnione, ze względu na brak odpowiedniej wiedzy fachowej, do dokonywania samodzielnej oceny merytorycznej dokumentacji medycznej zaprezentowanej przez skarżącego w toku postępowania odwoławczego.
Dokumentacja medyczna przedstawiona wraz z odwołaniem będzie podlegać wszechstronnej ocenie w ramach badania wykonywanego w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy w [...].
Wskazać należy przy tym, że samo skierowanie skarżącego na badanie lekarskie w zakresie możliwości prowadzenia pojazdów wynika z nałożonych na organy określonych obowiązków ustawowych, natomiast nie przesądza o wyniku tego badania.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) skarga na tę decyzję podlega oddaleniu.