Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę R.D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] utrzymującą mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości położonej w K. przy ulicy [...], oznaczonej numerem ewidencyjnym nr [...] o powierzchni [...] ha.
Dnia [...] adwokat Ł.K. wniósł w przedmiotowej sprawie skargę kasacyjną w imieniu skarżących, ale nie został upoważniony do dalszego ich reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Jednocześnie dnia [...] R. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego i adwokata.
W złożonym wniosku R.D. wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa prawnego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Skarżąca prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe wraz z mężem córką i synem, które jest utrzymywane z emerytury skarżącej w wysokości 1360,00 zł oraz z wynagrodzenia za pracę córki skarżących w wysokości 1.100,00 zł. Mąż skarżącej jest bezrobotny i nie posiada prawa do zasiłku, natomiast jej syn jest studentem i nie pracuje. Skarżąca posiada mieszkanie o powierzchni 40,01 m² oraz działkę budowlaną o powierzchni 1187m², której dotyczy przedmiotowy spór. Nie posiada natomiast oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym uniemożliwia to brak środków finansowych. Oznacza to, że prawo pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na trudną sytuację nie są w stanie bez dodatkowego wsparcia poprowadzić swoich spraw przed sądem.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja skarżącej jest trudna (miesięczne wydatki na jedną osobę pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym nie przekraczają 700,00 zł.). Uwzględniając sytuację skarżącej przy obecnych cenach usług prawniczych w tego typu sprawach należy uznać, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, a tym samym za uzasadniony należy uznać jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Jednocześnie należy zauważyć, iż we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, że wnosi o ustanowienie zarówno adwokata jak i radcy prawnego, którzy są w stanie alternatywnie świadczyć stronie profesjonalną pomoc prawną. Ponieważ nie ma konieczności ustanawiania dwóch pełnomocników z urzędu, aby zapewnić należytą reprezentację w postępowaniu przed sądem administracyjnym, ustanowiono dla skarżącej jednego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. i oddalono jej wniosek w pozostałym zakresie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §3, art. 246 §1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/R. Talaga
KS d