Uzasadnienie
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W rozpatrywanym przypadku wskazać trzeba, że wywiedziona do tut. Sądu skarga zwolniona była od opłat sądowych stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. e P.p.s.a. (por. uchwała NSA z 23 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 2/15, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jako że skarżąca korzystała z pomocy pełnomocnika z wyboru w osobie radcy prawnego w związku z uwzględnieniem skargi (art. 200 P.p.s.a.), przysługiwał jej zwrot kosztów postępowania uwzględniający wynagrodzenie tego pełnomocnika (art. 205 § 2 P.p.s.a.) w wysokości określonej w oparciu o § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), to jest w wysokości 480 zł. Podanie jako kwoty zasądzonej na rzecz skarżącej, tytułem zwrotu kosztów postępowania, kwoty [...]zł, zamiast 480 zł, stanowi zatem oczywisty błąd rachunkowy tut. Sądu, który wymaga sprostowania jak w sentencji niniejszego postanowienia.