Uzasadnienie
Skarżący, T.C. w dniu 03 sierpnia 2006r. wniósł na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 08 marca 1990r. (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...] Nr [...].
Zaskarżoną uchwałą Rada Miasta wyraziła zgodę na zbycie w drodze bezprzetargowej niezabudowanej nieruchomości stanowiącej własność Miasta K. położonej w K. obręb C., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka [...] o powierzchni [...] ha niezbędnej do poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości przyległej o numerze [...].
W odpowiedzi na skargę podniesiono, że skarga winna ulec odrzuceniu, gdyż skarżący nie wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego, czym naruszył przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Pismem z dnia 08 września 2006r. zobowiązano skarżącego do złożenia w terminie 7 dni wyjaśnień czy wystąpił on do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego.
W odpowiedzi skarżący podał, że jego córka M. C. na posiedzeniu Rady Miasta K. w dniu [...] czerwca 2005r., po podjęciu zaskarżonej uchwały, wyjaśniała, na czym polegał błąd i naruszenie interesu prawnego na skutek przyjęcia zaskarżonej uchwały. Nadto wskazał, że w dniu 05 czerwca 2006r. zwracał się z prośbą do Wojewody o wszczęcie postępowania w sprawie uchylenia zaskarżonej uchwały. Skarżący podniósł także, iż wniósł do Prokuratury Rejonowej w K. o przeprowadzenie postępowania w sprawie podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 231 kodeksu karnego, gdyż funkcjonariusze publiczni nie dopełnili ciążących na nich obowiązków i przekraczając swoje uprawnienia podjęli działania na szkodę interesu prywatnego i publicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.
Z powyższego wynika, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia. W razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania - skargę należy wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne jest złożenie skargi, za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
Warunku wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie spełniają pisma kierowane do Wojewody, czy Prokuratury Rejonowej w K. Nawet przy założeniu, że w treści tych pism są zarzuty wskazujące na wadliwość zaskarżonej uchwały oraz oświadczenie o żądaniu ich usunięcia, to jako pisma skierowane do organu innego niż Rada Miasta K. nie pozwalają na przyjęcie, że stanowiły wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do naruszenia prawa z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym winno być skierowane do organu, który podjął kwestionowaną uchwałę.
Również wystąpienie M.C. zawarte w protokole posiedzenia Rady Miasta K. z dnia [...] czerwca 2005r. nie wypełnia warunków stawianych dla wezwania do usunięcia naruszenia prawa z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Wskazać ponadto należy, że potraktowanie wystąpienia M.C. z dnia 28 czerwca 2005r. jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa nakazywałoby odrzucić skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu - art. 58 §1 pkt 2 w związku z art. 53 §1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak odpowiedzi Rady Miasta K. na wystąpienie M.C. w terminie dwóch miesięcy, otwierałby bieg 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Taki termin upłynąłby we wrześniu 2005 roku.
Z tych względów, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało skargę odrzucić i dlatego postanowiono jak na wstępie.
/-/ B. Koś
KS d
KS d