Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji o ustaleniu opłaty dodatkowej za wydobywanie kopaliny z rażącym naruszeniem warunków koncesji w wysokości [...] zł.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżący jest skromnym przedsiębiorcą o niewielkich dochodach, obecnie jeszcze zmniejszonych z uwagi na pandemię, a ponadto sam wychowuje małoletniego syna.
Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów wskazujących na aktualne dochody i majątek skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczenie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i same stwierdzenia o trudnej sytuacji materialnej nie spełniają tego warunku. Aby uprawdopodobnić, że przesłanki te rzeczywiście występują, wnioskodawca winien nie tylko powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, ale i przedstawić dokumenty uprawdopodabniające te okoliczności, w szczególności ujawniające jego aktualną sytuację dochodową i majątkową. Wnioskodawca tego nie uczynił. W związku z brakiem dokumentów wykazujących jego aktualną sytuację dochodową i majątkową nie można stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd nie jest obowiązany do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie, gdyż uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.
Skoro wnioskodawca nie uprawdopodobnił w wyżej wskazany sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.