Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] odmówił Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej [...] przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że strona składając wniosek o płatności na rok 2015 nie zaznaczyła we wniosku rubryki Nr 8. Rubryka ta zawiera oświadczenie wskazujące na to, że wnioskodawca jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo że administruje portem lotniczym, stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, wodociągami, świadczy usługi przewozu kolejowego bądź usługi w zakresie obrotu nieruchomościami. Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna [...] oświadczenia takiego nie złożyła, nie zakreślając żadnego z 5 pól w rubryce Nr 8.Zdaniem organu, zgodnie z art.9 ust.2 rozporządzenia nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 (Dz.U.UE.L.2013.347.608) spółdzielnia nie spełnia kryteriów rolnika aktywnego zawodowo, bowiem administruje wodociągami, a nie zaznaczyła tego w rubryce Nr 8 w przeznaczonym na to polu.
Wprawdzie złożyła brakujące dokumenty potwierdzające status rolnika aktywnego zawodowo, ale po terminie możliwym na uzupełnienie wniosku. Termin ten bowiem upłynął 10 lipca 2015 roku, a strona uzupełniające dokumenty złożyła na wezwanie organu w dniu 27 października 2015 roku.
Strona, reprezentowana przez pełnomocnika złożyła odwołanie. Zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania poprzez zaniechanie wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego wniosku, niezrealizowanie przez organ I instancji obowiązku polegającego na niezwłocznym poinformowaniu strony o stwierdzonych brakach i skutkach ich nieusunięcia. W zakresie naruszenia prawa materialnego zarzucono niezastosowanie przepisu art. 9 pkt 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 poprzez jego niezastosowanie, pomimo, iż strona miała status rolnika aktywnego zawodowo.
Dalej podniesiono naruszenie art.7 ust.1 i 2, art.19 ust.1, art.24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 - O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez nieuzasadnioną odmowę przyznania płatności, podczas gdy strona spełniała wymagania określone tą ustawą, a w szczególności miała status rolnika aktywnego zawodowo. W uzasadnieniu uzupełniono jeszcze, że nie można braku w postaci nie wypełnienia rubryki Nr 8 traktować jako braku formalnego w chwili wniesienia wniosku, a jeśli tak, to czynności organu w następstwie takiego stwierdzenia były nieprawidłowe, bowiem organ winien wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych, a nie wzywać do złożenia wyjaśnień.
Decyzją z dnia [...] listopada 2016r., o nr [...] roku Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał na warunki płatności wynikające z art. 7 ust.1, 2,3 i 4 ustawy z dnia 5 lutego 2015r. – O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a także z rozporządzenia Ministra Rozwoju Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełnić wnioski sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a także rozporządzenia z tej samej daty w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu. Wyjaśniono, że ze złożonych dokumentów jednoznacznie wynikało, że strona prowadzi działalność związaną z administrowaniem siecią wodociągową na własny rachunek oznaczoną kodem PKD 36.00Z.
Jest to działalność wykluczona na mocy art.9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i w konsekwencji płatności nie mogą być przyznane. Wyjaśniono, że strona składając wniosek nie zaznaczyła rubryki Nr 8 wniosku oraz nie przedłożyła dokumentów określonych w § 5 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełnić wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Złożenie ich po terminie, w następstwie wezwania organu nie pozwoliło organom na przyjęcie, że spełnia kryteria rolnika aktywnego zawodowo, bowiem zgodnie z art.13 ust.1 akapit drugi Rozporządzenia (UE) 640/2014 z dnia 11 marca 2014r. i art. 21 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcie bezpośredniego zaznaczenie rubryki Nr 8 i załączenie stosownych dokumentów nastąpić musi w terminie składania wniosków na rok 2015, a ten przypadał od dnia 15 marca 2015r. do 10 lipca 2015r.
Dalej organ wyjaśnił, że niespornym jest, że strona administrowała wodociągami, a wymaganym było załączenie dokumentów wykazujących, że spółdzielnia jest rolnikiem aktywnym zawodowo, bowiem w roku poprzedzającym otrzymała łączną kwotę płatności w ramach wsparcia bezpośredniego większą niż 5000 euro. Na koniec organ podkreślił, że brak zaznaczenia pól w rubryce Nr 8 i niezłożenie dokumentów nie może być traktowane jako braki formalne, bowiem braki takie dotyczą wypełnienia obowiązkowych pól we wniosku, a nie ustalania kwalifikowalności do pomocy, która następuje na etapie kontroli administracyjnej.
Natomiast kontrola pod kątem formalnym nie wykazała nieprawidłowości, która wymagałaby wezwania do usunięcia braków formalnych. Pełnomocnik skarżącej skorzystał z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zarzucono organom naruszenie przepisów postępowania i tak: art. 13 ust.1 rozporządzenia (UE) NR 640/2014 oraz art. 21 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcie bezpośredniego poprzez ich zastosowanie i nieuzasadnione przyjęcie przez organy, że złożenie oświadczenia o prowadzeniu działalności polegającej na administrowaniu siecią wodociągową oraz dokumentów potwierdzających okoliczności wskazane w art. 9 ust.3 rozporządzenia Parlamentu europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 może nastąpić jedynie w terminie składania wniosków, art.77 § 1 Kpa w z art. 7 Kpa oraz w zw. z art.3 ust.1 i 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez wydanie decyzji bez przeprowadzenia należytej oceny materiału dowodowego tj. złożonych przez stronę wyjaśnień z dnia 26 października 2015 roku i zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] WKP z dnia 16 czerwca 2016, naruszenie art.136 Kpa poprzez jego niezastosowanie i pominięciu w/w zaświadczenia, art.138 § 1 Kpa polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, pomimo, że w sposób istotny naruszała przepisy postępowania, a konkretnie art.2 ust.1 i ust.10 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art.23 ust.1 tej ustawy w zw. z art. 7,63 § 1 i 2, i 77 § 1 Kpa, art.22 ust.1 i ust.10 w/w ustawy w zw. z art. 63 § 1 i 2 Kpa.
Jako naruszenie przepisów prawa materialnego wskazano w skardze naruszenie art. 9 ust.2 rozporządzenia 1307/2013 poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że strona prowadzi działalność wykluczoną, naruszenie art.7 ust.1 i 2, art..19 ust.1, art. 24 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez nieuzasadnioną odmowę przyznania skarżącej płatności, podczas gdy uprawnienie do dopłat posiadała i w dacie złożenia wniosku spełniała kryteria rolnika aktywnego zawodowo. Ponadto strona wniosła o przeprowadzenie w trybie art.106 § 3 p.p.s.a dowodu z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku dotyczącego przychodu w roku podatkowym 2014.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), art. 3 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.) oraz naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.). Natomiast w przypadku gdy skarga nie jest zasadna w oparciu o art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddala.
Przedmiotem badania Sądu w niniejszej sprawie jest zgodność z prawem decyzji organów ARiMR w sprawie odmowy przyznania skarżącemu płatności bezpośrednich na rok 2015 wobec stwierdzenia, iż stosownie do art. 9 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013, w przypadku prowadzenia przez osobę fizyczną działalności wykluczonej (kod PKD 36.00Z administracja wodociągami), należy odmówić przyznania płatności. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa w stopniu, który skutkowałby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Sąd przy tym uznał, że stan faktyczny ustalony przez organ znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym i te ustalenia przyjął za podstawę rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2015 r., poz. 1551), zwana dalej ustawą, płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli:
- 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz
- 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha.
W myśl ust. 2 pomimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, płatności bezpośrednie są przyznawane, jeżeli:
- 1) rolnik spełnia warunki do przyznania płatności związanych do zwierząt i złożył wniosek o przyznanie tych płatności oraz
- 2) łączna kwota płatności bezpośrednich, przed zastosowaniem art. 63 rozporządzenia nr 1306/2013, wynosi co najmniej równowartość w złotych kwoty 200 euro.
Zgodnie zaś z treścią § 5 ust.1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U z 2015, poz.352 ze zm.) wniosek należało złożyć w terminie od 15 marca do 15 czerwca. Natomiast na podstawie art.31 ust.1 rozporządzenia nr 640/2014 można było wniosek złożyć również do 10 lipca 2015r, jednakże opóźnienie takie prowadziło do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby złożył wniosek w terminie.
Przepis art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 stanowi, że nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym, ani grupom osób fizycznych i prawnych, które administrują portami lotniczymi, wodociągami, stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, jak również świadczą usługi przewozu kolejowego lub usługi w zakresie obrotu nieruchomościami. W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą na podstawie obiektywnych i nie dyskryminujących kryteriów zadecydować o dodaniu do listy w akapicie pierwszym wszelkich innych podobnych nierolniczych przedsiębiorstw lub rodzajów działalności, a następnie mogą zadecydować o usunięciu tych dodatków.
Osobę lub grupę osób objętych akapitem pierwszym art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 uważa się jednak za rolnika aktywnego zawodowo, jeżeli za pomocą możliwych do zweryfikowania dowodów, w formie wymaganej przez państwa członkowskie, udokumentuje, że:
* roczna kwota płatności bezpośrednich wynosi co najmniej 5% całości przychodów uzyskanych przez nią z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowym, za który dowody są dostępne:
* jej działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego, lub jej główną działalnością gospodarczą lub przedmiot działalności stanowi wykonywanie działalności rolniczej.
W ust. 3 art. 9 powołanego rozporządzenia nr 1307/2013 określono dalsze sytuacje, w których państwo członkowskie może zadecydować o nieprzyznawaniu płatności bezpośrednich.
Z brzmienia powołanego art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013 wynika, że płatność nie jest przyznawana osobom fizycznym lub prawnym, ani grupom osób fizycznych lub prawnych, które m.in. świadczą usługi w zakresie administracji wodociągami, która to okoliczność stanowiła podstawę odmowy przyznania skarżącemu płatności w ramach sytemu wsparcia bezpośredniego na rok 2015.
Konsekwencją bowiem ustalenia, iż skarżący jako rolnik aktywny zawodowo prowadził działalność wykluczającą w rozumieniu art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 był obowiązek wypełnienia przez niego w chwili składania wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej na rok 2015 rubryki nr 08 wniosku - "oświadczenia, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo, że świadczy usługi w zakresie administracji wodociągami " oraz dołączenia do wniosku dowodów i to w terminach wynikających z wskazanego wyżej rozporządzenia z dnia 12 marca 2015 r, jak i rozporządzenia nr 640/2014. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, treść wniosku w tym zakresie jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości co do obowiązku jego odpowiedniego wypełnienia poprzez zakreślenie odpowiedniej "kratki", a czego wnioskodawca w wymaganym terminie nie uczynił.
Z powyższym obowiązkiem wypełnienia rubryki nr 08 wniosku wiąże się zarzut a) i d) skargi. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 13 rozporządzenia (UE) nr 809/2014 wnioski oraz dokumenty, które należy złożyć wraz z wnioskiem o przyznanie płatności, składało się w 2015 roku - od 15 marca do 15 czerwca. Wniosek można było złożyć w terminie 25 dni kalendarzowych po terminie do składania wniosków. Za wyjątkiem działania siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, złożenie wniosku o przyznanie płatności po terminie prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwot, do których rolnik był uprawniony, jeżeli wniosek o pomoc został złożony w terminie. Wniosek złożony po dniu 10 lipca 2015 r. nie jest rozpatrywany, czego konsekwencją jest pozbawienie rolnika płatności na rok 2015.
Nie powinno więc budzić wątpliwości, że po 10 lipca 2015 r. - zarówno na podstawie przepisów unijnych jak i krajowych - niedopuszczalne jest dokonanie przez beneficjenta (z własnej inicjatywy lub po otrzymaniu informacji od organu o stwierdzonych brakach) poprawek (usunięcie braków w złożonym wniosku o płatność). Termin ten dotyczy również dokumentów, które należy złożyć, jeżeli dokumenty te stanowią o kwalifikowalności wnioskowanej płatności. Intencja ustawodawcy unijnego nakazująca dokonanie takiej wykładni przepisów dotyczących terminów składania wniosków o przyznanie płatności została wyrażona w motywie 15 preambuły do rozporządzenia (UE). Zgodnie z tym wskazaniem przestrzeganie terminów składania wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o płatność i innych deklaracji, terminów zgłaszania poprawek do wniosków o przyznanie pomocy obszarowej lub wniosków o płatność oraz terminów składania dokumentów uzupełniających lub umów, jest niezbędne, aby organy krajowe miały możliwość planowania, a następnie przeprowadzania skutecznych kontroli poprawności wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o płatność lub innych dokumentów.
Należy zatem ustanowić przepisy dotyczące terminów, w których będą przyjmowane spóźnione dokumenty. Aby skłonić beneficjentów do przestrzegania terminów, w przypadku wniosków złożonych po terminie należy stosować zniechęcające zmniejszenie, z wyjątkiem opóźnień wynikających z przypadków siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności.
Informacje, które beneficjent zobowiązany jest zakreślić we wniosku nie mogą być pomijane, czy też różnorako interpretowane w sytuacji, w której wnioskodawca domaga się na ich podstawie płatności. Tego typu dane bezpośrednio oddziałują na sferę prawną wnioskodawcy, o której może decydować wyłącznie on. Już to przesądza o braku możliwości zakwalifikowania błędu odwołującego do kategorii błędów oczywistych. Błąd oczywisty charakteryzuje m.in. to, że może on zostać wykryty już na podstawie treści wniosku i jego załączników. W zaistniałej sytuacji jednak organ nie miał możliwości wykrycia błędu na podstawie treści wniosku i załączników, ponieważ sama deklaracja działek oraz zwierząt kwalifikujących się do płatności, jak również danych osobowych i teleadresowych wnioskodawcy nie zawierała w sobie żadnych nieprawidłowości i była zgodna z instrukcją wypełnienia wniosku. Błąd nie wynikał też z treści pozostałej dokumentacji czy pozostałych oświadczeń.
Nie pozostawał też z nimi w sprzeczności, co też mogłoby ewentualnie uwidocznić taki brak. Organ nie mógł więc na podstawie wniosku o płatność na rok 2015 domniemywać, że rolnik musi wykazać, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo. Z wniosku nie wynikał także fakt przekroczenia kwoty 5000 euro w ramach dopłat bezpośrednich na rok 2014. Organ nie miał też obowiązku informowania rolnika, o tym, że powinien wskazać elementy wniosku, które stanowiły o kwalifikowalności wniosku ani podpowiadać szczegółowych wymagań, jakie powinny spełnić wnioski.
Pierwszą kontrolę jaką przechodzi wniosek jest kontrola kompletności. Na tym etapie sprawdza się czy wszystkie obowiązkowe pola wniosku zostały prawidłowo wypełnione, czy dołączono obowiązkowe załączniki i czy wniosek spełnia wszystkie wymagania formalne. W zakresie tej kontroli organ obowiązany jest wezwać rolnika o usunięcie braków formalnych w trybie art.64 § 2 Kpa. Kolejnym etapem jaką przechodzi sprawa przyznania płatności jest kontrola administracyjna. Na tym etapie sprawdza się prawidłowość deklaracji rolnika. W tym zakresie organ wzywa do uzupełnienia wyjaśnień, jak w przypadku niniejszej sprawy. Organ nie jest w stanie dokonując kontroli w zakresie spełnienia przesłanek prowadzenia działalności rolniczej, badania warunków do uzyskania płatności czy charakteru prowadzonej działalności badać, czy też kontrolować, czy stronie nie biegną terminy materialnoprawne, bo rolą strony jest tak wypełnić wniosek, by konieczność uzupełnienia wniosku z winy producenta nie spowodowała upływu terminu.
A braki wypełnienia rubryki nr 8 i niezłożenie dowodów określonych w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcie bezpośredniego nie ma charakteru oczywistego i nie można przyjąć, że jest łatwy do twierdzenia. W tym zakresie sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt II SA/Go 1008/16, w którym sąd orzekł, że niewypełnienie tego punktu nie świadczy o braku wniosku w przypadku, gdy na danym etapie postępowania nie posiada informacji o prowadzeniu takiej działalności przez beneficjenta. Nie jest możliwe stwierdzenie takiego braku na etapie kontroli formalnej wniosku sprowadzającej się do sprawdzenia, czy wszystkie konieczne rubryki zostały wypełnione (Lex nr 2237617). Organ wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że brak zaznaczenia pola 08 i niezłożenie stosownych dokumentów nie może być traktowane przez pełnomocnika jako braki formalne w rozumieniu art.64 Kpa.
Wprawdzie organ I instancji istotnie użył sformułowania "braki formalne", ale dodał "decydujących o kwalifikowalności wniosku", co jak wyżej wskazano podlega weryfikacji na etapie kontroli administracyjnej, a nie formalnej.
Sąd nie dopatrzył się ze strony organów naruszenia wyrażonej w art. 8 k.p.a. zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Działania podejmowanie przez organy po dniu 10 lipca 2015 roku miały na celu ustalenie czy skarżący jako rolnik zawodowo aktywny prowadzi działalność wykluczającą przyznanie płatności, o której mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Komisji (UE) nr 1307/2014.
Odnośnie zarzutu skargi wskazanego w pkt I b) podnieść należy, że organ nie kwestionował treści wydanego zaświadczenia, a przede wszystkim niesporna była okoliczność, że strona taką działalność prowadzi i w jakim zakresie, niemniej to nie pominięcie treści tego zaświadczenia było powodem nie uznania strony za rolnika aktywnego zawodowo. Było nią niezałączenie tego dokumentu oraz pozostałych potwierdzających status rolnika aktywnego zawodowo do wniosku, a przede wszystkim niezaznaczenie we wniosku, że strona taką działalność prowadzi. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, że organ kwestionuje treść czy wiarygodność któregokolwiek z przedłożonych dokumentów, bądź że informacje te pominął przy rozstrzyganiu.
Zasadnym było też odmówienie przeprowadzenia dowodu na rozprawie, bowiem wnioskowany dokument miał poświadczyć okoliczności niesporne w postępowaniu i za takie też uznał je organ. Wysokość przychodu i w konsekwencji (bo to zapewne było właściwym celem dowodzenia) uznanie, że strona prowadzi w zasadniczej mierze działalność rolniczą nie było kwestią sporną.
Należy też przypomnieć, że zgodnie z art.3 ust.3 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. – O płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniach, o których mowa w ust.1 są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Jednak zgodnie z art.3 ust.2 organ administracji państwowej jest obowiązany udzielać stronom na ich żądanie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że strona zwracała się do organu o pouczenie, udzielenie informacji w przedmiocie wypełniania wniosku o przyznanie płatności na rok 2015,a w szczególności znaczenia pkt 8 wniosku.
Podkreślić należy, że przepisy unijne, jak i krajowe w zakresie przyznawania płatności nie dopuszczają żadnej uznaniowości. Uznaniowość prowadziłaby do nierównego traktowania producentów rolnych spełniających takie same warunki oraz byłaby sprzeczna z zasadą konkurencyjności.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a skargę oddalił.