Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości [...] zł.
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że:
- 1. jej wykonanie mogłoby doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci utraty płynności finansowej i wypowiedzenia kredytów przez banki;
- 2. strona prowadzi działalność gospodarczą, w tym m. in. prowadzi restaurację ([...]) i przygotowuje i wydaje napoje do konsumpcji na miejscu ([...]); sytuację strony należy rozpatrywać nierozerwalnie ze stanem epidemii i jego skutkami; ze względu na ograniczenia w podawaniu posiłków i napojów gościom gwałtownie spadły obroty;
- 3. aktualnie strona jest pracodawcą dla ok. 10 osób, z czego 5 jest zatrudnionych w restauracji; koszty zatrudnienia pracowników są ogromną częścią stałych kosztów prowadzenia działalności.
Skarżący wniósł także o przyznanie prawa pomocy i nadesłał m. in. zestawienie przychodów i rozchodów za lata 2018-2020 (k. 23-25 akt o sygn. III SPP/Po [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu nie wystarczą same stwierdzenia o trudnej sytuacji majątkowej i dochodowej skarżącego, nawet w świetle wprowadzonych w związku ze stanem epidemii powszechnie znanych ograniczeń w prowadzeniu restauracji. Wnioskodawca winien nie tylko powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, ale i przedstawić dokumenty uprawdopodabniające te okoliczności, w szczególności ujawniające jego aktualną sytuację dochodową i majątkową. Poza niewystarczającymi do oceny tej sytuacji nielicznymi dokumentami złożonymi na potrzeby postępowania o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów na możliwość zajścia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z brakiem dokumentów wykazujących jego aktualną sytuację dochodową i majątkową nie można stwierdzić, że uiszczenie nałożonej kary skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd nie jest obowiązany do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie, gdyż uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.
Skoro wnioskodawca nie uprawdopodobnił w wyżej wskazany sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.