Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga M. sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w T., reprezentowanej przez pełnomocnika – radcę prawnego, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...].
Pismem datowanym na dzień [...] czerwca 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zwrot uiszczonej opłaty sądowej.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), strona skarżąca może cofnąć skargę i jej oświadczenie w tym zakresie – co do zasady – wiąże sąd. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem, sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała żadna ze wskazanych wyżej przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Biorąc to pod uwagę Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku zachodzi podstawa do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w punkcie II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.