Uzasadnienie
Skarżąca złożyła do tut. Sądu skargę na decyzję ZUS [...]. z [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r.
ZUS w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania, wskazując że decyzją ZUS z [...] listopada 2020 r., nr [...], uwzględniono skargę w całości i uchylono zaskarżoną decyzję, orzekając o zwolnieniu skarżącej z opłacania należności z tytułu składek we wnioskowanym zakresie.
W piśmie procesowym z [...] grudnia 2020 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Powyższe oznacza, że do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi i może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W badanym przypadku ostatnio wskazane okoliczności nie zachodzą, zwłaszcza jeśli zauważyć, że ZUS w sprawie tej skorzystał z art. 54 § 3 P.p.s.a. uprzednio eliminując z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję.
Uznając zatem, że cofnięcie skargi jest skuteczne i dopuszczalne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.