Uzasadnienie
Dnia 19 listopada 2007 roku K.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Urzędu Wojewódzkiego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania K. G. z pobytu stałego przy ul. [...] w K. W skardze K. G. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata wskazując, że utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości 642,00 zł. Na wezwanie Sądu skarżący złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
We wniosku K.G. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 42,00 m² i utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości 642,62 zł. Skarżący oświadczył, że cierpi na szereg dolegliwości zdrowotnych, które opisał w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, które wiążą się ze dodatkowymi wydatkami na zakup lekarstw. Jednocześnie wnioskodawca zastrzegł, że nie posiada żadnych innych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Zgodnie z art. 245 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1) cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów sądowych oraz uiścić wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza jednak, że prawo pomocy ma charakter wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika że, sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna. Jego miesięczne dochody nie przekraczają 700,00 zł, a jego stan zdrowia i szereg wskazanych dolegliwości utrudniają podjęcie dodatkowego zatrudnienia. W takiej sytuacji poniesienie dodatkowych wydatków przez wnioskodawczynię jest niemożliwe, a uiszczenie kosztów honorarium profesjonalnego pełnomocnika z wyboru jest wręcz wykluczone. Tym samym należy uznać, że K.G. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 §1 i §2, art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga
D.W.d