Uzasadnienie
"x" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w likwidacji z siedzibą w J została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 13 grudnia 2013 r.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w P wydał w dniu [...] r. decyzję o odmowie stwierdzenia nadpłaty od podatku od czynności cywilnoprawnych, której adresatem była "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji.
Po rozpoznaniu odwołania Spółki Dyrektor Izby Skarbowej w P decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Adresatem decyzji organu odwoławczego była "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony - radcy prawnemu w dniu 15 maja 2014 r.
Pismem z dnia 14 czerwca 2014 r. "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję organu II instancji.
W piśmie z dnia 28 lipca 2014 r. (odpowiedź na wezwanie Sądu) jako strona skarżąca wystąpił P K, były wspólnik powyższej spółki. W uzasadnieniu pisma powołano się, że zgodnie z podziałem majątku polikwidacyjnego spółki P K przypadła wierzytelność z tytułu zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (umowa z dnia 29 listopada 2013 r.). Tak więc jako były wspólnik likwidowanej spółki osobowej oraz nabywca powyższych wierzytelności w majątku zlikwidowanej spółki posiada interes prawny w niniejszym postępowaniu jak również prawo do występowania jako strona postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest istnienie po stronie skarżącej zdolności sądowej. Zgodnie z art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zdolność sądowa osoby prawnej to zdolność do występowania przed sądami administracyjnymi jako strona (jako podmiot postępowania sądowoadministracyjnego). Oznacza ona rzeczywiste istnienie jednostki oznaczonej jako strona procesowa (T. Woś i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 165). O tym, czy jakaś struktura organizacyjna korzysta z przymiotu osobowości prawnej decydują odpowiednie regulacje prawne. Nie ulega wątpliwości, że w przypadku spółki z o. o. spółki komandytowej jej wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego oznacza definitywne ustanie jej bytu prawnego.
Przedmiotowa spółka została wykreślona z rejestru z dniem 13 grudnia 2013 r. W dacie złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych "x" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa w likwidacji istniała, ale decyzje organów I i II instancji zostały zaadresowane na podmiot nieistniejący w dacie ich wydawania. Ponadto skarga do tutejszego Sądu również została wniesiona w imieniu spółki nieistniejącej, czyli nie posiadającej zdolności sądowej.
Skarga była wniesiona przez radcę prawnego pismem z dnia 14 czerwca 2014 r. w imieniu Spółki wykreślonej z KRS z dniem 13 grudnia 2013 r. (data uprawomocnienia się wykreślenia z KRS to dzień 28 grudnia 2013 r. – k. 42 akt sądowych). W skardze wskazywano jako stronę skarżącą wyłącznie spółkę. Były wspólnik, były komandytariusz zlikwidowanej spółki - P K wystąpił w charakterze skarżącego dopiero w piśmie procesowym z dnia 28 lipca 2014 r. Do tego pisma załączono pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu T P, przez P K w dniu 24 lipca 2014r. (k. – 27 i k. – 40 akt sądowych).
P K uznał się za stronę skarżącą jako były wspólnik spółki, któremu zgodnie z podziałem majątku polikwidacyjnego spółki przypadła wierzytelność z tytułu zwrotu nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (umowa z dnia 29 listopada 2013 r.).
P K wywodzi swoje uprawnienie powołując się na wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 642/09, orzeczenia.nsa.gov.pl, jednak dotyczy on innego stanu faktycznego. W sprawie tej doszło bowiem do wniesienia skargi przez byłych wspólników spółki jawnej wykreślonej z rejestru przedsiębiorców, ale wykreślenie z rejestru nastąpiło dopiero po wydaniu decyzji przez organ II instancji. NSA uznał istnienie interesu prawnego byłych wspólników spółki do wniesienia skargi. Skarżący wnieśli skargę w imieniu własnym i z zachowaniem terminu.
W niniejszej sprawie skarga zawarta w piśmie z dnia 14 czerwca 2014 r. została wniesiona wyłącznie w imieniu Spółki (a nie również w imieniu P K). W dacie sporządzenia i wniesienia skargi "x" sp. z o. o. sp. komandytowa w likwidacji z siedzibą w J była już jednak podmiotem nieistniejącym. Nie posiadała ona wobec tego zdolności sądowej warunkującej możliwość zaskarżenia danego aktu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Również w uzasadnieniu skargi brak jakiejkolwiek informacji o P K i jego prawie do występowania w sprawie w charakterze strony.
W tym stanie rzeczy, w opinii Sądu należało orzec o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) i dlatego Sąd postanowił jak w sentencji.