Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 3 października 2006 r., sygn. akt III SA/Po 879/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III
Skład
Sędzia WSA Barbara Koś przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 03 października 2006r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi Starosty Powiatowego w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zgłoszenia o zanieczyszczeniu gruntów; postanawia odrzucić skargę /-/ B. Koś KS d

Uzasadnienie

Starosta G. działając jako organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] odrzucił zgłoszenie Spółki "A" o zanieczyszczeniu powierzchni ziemi na terenie będącym we władaniu tego podmiotu.

Nie zgadzając się z treścią rozstrzygnięcia strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji z żądaniem jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i zobowiązało Starostę G. do uwzględnienia zgłoszenia zanieczyszczenia ziemi i gleby dokonanego przez Spółkę "A".

Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta Powiatowy w G. z wnioskiem o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi powołał argumentację za prawidłowością rozstrzygnięcia organu I instancji wskazując, że w sprawie administracyjnej nie zostały spełnione warunki określone w art. 12 ust. 1, 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach o zmianie niektórych ustaw.

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że Starosta G. jako organ administracji publicznej, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji nie posiada uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu drugiej instancji wydane w tej samej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

W myśl art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Organ właściwy do załatwienia sprawy, czyli podmiot administracyjnego stosunku prawnego uprawniony i zobowiązany do jednostronnej konkretyzacji obowiązków publicznoprawnych podmiotów podległych jego kompetencji nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego.

W doktrynie prawniczej oraz orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że organ, który wydał w sprawie decyzję, nie jest i nie może w tej samej sprawie występować raz jako strona postępowania, a raz jako organ realizujący władztwo państwowe. Odnosi się to zarówno do organów administracji rządowej, organów samorządu terytorialnego, jak i organów samorządu zawodowego i obejmuje zarówno zwykłe jak i nadzwyczajne tryby postępowania (patrz: postanowienie NSA z 04 lutego 1999r., NSA 65/97, Lex 4868).

W niniejszej sprawie Starosta G. jest organem, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji, a więc nie był uprawniony do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie organu odwoławczego w tej sprawie.

Dlatego na podstawie art. 58 §1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Koś

KS d

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.