Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lipca 2016 roku podmiot A wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Poznaniu skargę na akt Zarządu Województwa W., z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wyboru strategii rozwoju lokalnego przez społeczność w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz programu operacyjnego "Rybactwo i Morze", który dotyczył wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, przygotowanej przez podmiot A. W złożonej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, uzasadniony niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz groźbą spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem strony skarżącej zastosowanie zaskarżonej uchwały wywołuje ryzyko poczynienia przez organ nakładów finansowych w sytuacji, gdy procedura ukierunkowana na wyłonienie Lokalnych Strategii Rozwoju, pozostaje obarczona poważnymi wadami, przez co nie można traktować wyników konkursu jako prawidłowych i nadających się do wykonania z punktu widzenia prawa. W ocenie strony skarżącej zasadnym pozostaje wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Jego zastosowanie i wdrożenie ze szkodą dla strony skarżącej może doprowadzić do wydatkowania środków finansowych na Lokalne Strategie Rozwoju, które nie powinny otrzymać takiego dofinansowania. Z uwagi na znaczną wysokość przedmiotowych środków finansowych takie działanie może zatem doprowadzić do powstania skutków trudnych do odwrócenia – w postaci wydania środków przez podmioty, które przy poczynieniu prawidłowej oceny złożonego przez skarżącego wniosku nie uzyskałyby dostępu do wspomnianego dofinansowania.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a."., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Co do zasady cechy wykonalności nie posiadają zatem akty odmowne, ponieważ nie posiadają one przedmiotu wykonania, tj. nie ustanawiają praw ani obowiązków mogących podlegać wykonaniu.
Akt administracyjny podjęty w przedmiocie odmowy wyboru strategii rozwoju lokalnego przygotowany przez podmiot A miał na celu uzyskanie dofinansowania ze środków publicznych. Taki akt administracyjny o charakterze odmownym nie ingeruje bezpośrednio w sferę materialnoprawnych praw i obowiązków strony skarżącej. W konsekwencji skuteczność zaskarżonego aktu nie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy ubiegającego się o dofinansowanie. W szczególności nie ma w tym przypadku podstaw do rozważania ewentualnej szkody spowodowanej po stronie wnioskodawcy ze względu na przyznanie dofinansowania innym wnioskodawcom, który ubiegali się o środki publiczne w ramach tego samego konkursu. Brakuje również powodów do rozpatrywania takiej sytuacji w kategoriach prowadzących do powstania skutków trudnych do odwrócenia – w postaci wydania środków przez podmioty, które według strony skarżącej przy prawidłowej ocenie jej wniosku nie uzyskałyby dostępu do wspomnianego dofinansowania.
Należy również zwrócić uwagę, że realizacja wszelkiego rodzaju zobowiązań o charakterze pieniężnym ze swej natury posiada charakter odwracalny. Reasumując należy stwierdzić, że we wniosku zawartym w skardze brak jest adekwatnego uzasadnienia, które wskazywałoby na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Wobec powyższego, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.