Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Dróg [...] w S., działając z upoważnienia Zarządu Powiatu S. (zarządcy drogi), decyzją z dnia [...] czerwca 2020 roku, nałożył na A. M. opłatę za umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanej z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia [...] października 2020 roku, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stała się przedmiotem sprzeciwu do sądu administracyjnego, który wniesiony został przez Zarząd Dróg [...] działający w imieniu Zarządu Powiatu S. (zarządcy drogi, organu, który rozstrzygał sprawę w pierwszej instancji).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje
Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej - art. 64b §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.)
Postępowanie sądowoadministracyjne może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu, czyli - jak stanowią przepisy art. 50 §1 i §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - na żądanie podmiotu, który ma w tym interes prawny, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi.
W orzecznictwie sądów administracyjnych i piśmiennictwie powszechnie wskazuje się, że organ, który w I instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia w takiej sprawie skargi do sądu administracyjnego, chociażby sprawa dotyczyła jego interesu prawnego lub reprezentowanego przez niego podmiotu. W tym samym postępowaniu nie można mieć bowiem miejsca sytuacja łączenia funkcji procesowych organu prowadzącego postępowanie i strony tego postępowania, gdyż niedopuszczalne jest, aby ten sam podmiot działał jako organ administracji publicznej, a następnie składał skargę na akt organu odwoławczego o odmiennej treści (por. wyrok NSA z 3 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 824/05, akceptowany przez J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 102; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd.
LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 273; wyrok NSA z 1 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 386/05; postanowienie NSA z 2 marca 2005 r., sygn. akt II GSK 387/05, wyrok NSA z 3 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 931/07; postanowienie NSA z 24 stycznia 1997 r., sygn. akt IV SA 802/95, uchwała składu 7 sędziów NSA z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, postanowienie NSA z 4 stycznia 2012 r., sygn. I OZ 1085/11). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w tej sprawie przez organ II instancji, bowiem wydając decyzję administracyjną nie czyni tego celem ochrony lub urzeczywistnienia własnego interesu prawnego, lecz celem realizacji ustawowych kompetencji, których wykonywanie podlega ocenie między innymi w ramach kontroli instancyjnej (por. postanowienie WSA w Warszawie z 3 sierpnia 2020 r., sygn. VI SA/Wa 1427/20).
Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy uznać należało, że Zarząd Dróg [...] w S. reprezentuje interes zarządcy drogi w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Co oznacza - że Zarząd Powiatu [...] (Zarządu Dróg [...] w S.) nie może jednocześnie występować jako strona w sprawie i jako organ rozpoznający sprawę. W zakresie, w jakim powierzono zarządcy drogi właściwość do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłączona pozostaje możliwość korzystania przez zarządcę drogi ze skargi/sprzeciwu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takiej sytuacji zarządca drogi nie ma legitymacji procesowej strony, nie jest zatem podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych organu odwoławczego do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 50 §1-2, art. 58 §1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 64b §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.