Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę wniesioną przez W.P. z powodu nie uiszczenia wpisu.
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 roku referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ustanowił dla W. P. adwokata, którego w osobie P.O. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Pismem z dnia 13 marca 2015 roku ustanowiony pełnomocnik złożył opinię o niecelowości zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi i wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone nawet w części.
Zagadnienie przyznawania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przez pełnomocników wyznaczonych z urzędu normuje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Przepis ten w zakresie dotyczącym zasad przyznawania tego wynagrodzenia nie zawiera jednak uregulowania pełnego, lecz odsyła do zasad określonych w wypadku adwokatów w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013r., poz. 461).
Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powyższego rozporządzenia, uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika, należy przyznać adwokatowi P.O. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.