Uzasadnienie
Dnia 20 listopada 2007 roku P.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...], nr [...] w sprawie wymeldowania P.P. z pobytu stałego z lokalu przy ulicy [...] w W..
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który na wezwanie Sądu przesłał również na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy.
We wniosku P. P. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest zatrudniony na etacie elektryka w Spółdzielni Mieszkaniowej w W. i zarabia miesięcznie 2100,00 zł brutto. Skarżący nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Skarżący oświadczył, że w 2006 roku zaciągnął kredyt hipoteczny na zakup mieszkania o powierzchni 43, 00 m² oraz pożyczkę na jego wykończenie i urządzenie. W tym zakresie P.P. oświadczył, że miesięczne koszty związane z obsługą kredytu hipotecznego wynoszą ponad 500,00 zł, prąd i woda, ogrzewanie gazowe kosztują ponad 200,00 zł, spłata pożyczki na kuchenkę gazową, lodówkę, meble łącznie ponad 250,00 zł, co powoduje, że na życie pozostaje ok. 300,00 zł. Skarżący zaznaczył również, że pozostaje w konflikcie z byłą żoną, a nie uregulowane między nimi sprawy rodzinne prawdopodobnie zostaną rozwiązane dopiero w sądzie.
Zgodnie z przepisami art. 245 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przepis art. 246 §1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazana konstrukcja cytowanych przepisów oznacza, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a korzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w ciężkiej sytuacji finansowej, które nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i rodzinnym wynika, że P.P. posiada wprawdzie możliwość świadczenia pracy, lecz uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie jest obciążone spłatą zaciągniętych kredytów, co powoduje, że wnioskodawcy na życie pozostaje ok. 300.00 zł. Tym samym należy uznać, że sytuacja skarżącego jest rzeczywiście trudna i pozwala na zaliczenie go do grona osób, dla których uiszczenie nawet niewielkiej kwoty tytułem opłat sądowych może stanowić znaczny wysiłek finansowy. Oznacza to, że P.P. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co czyni zasadnym jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 oraz art. 245 § 1 i § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
/-/R. Talaga