Uzasadnienie
W dniu [...]r. Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], [...] oraz [...]r. w sprawie ustalenia wartości celnej towaru.
Pełnomocnik skarżącego S.S. został pouczony o prawie do zaskarżenia powyższego orzeczenia poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (k. 810, 822 v akt administracyjnych).
Stosownie do powyższego pouczenia S.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej do tutejszego Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 określa natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie stronie skarżącej przysługiwał od przedmiotowej decyzji środek zaskarżenia w postaci odwołania do Dyrektora Izby Celnej, zgodnie z art. 262- § 1 Kodeksu celnego. Skarżący zastosował się do błędnego pouczenia (zawartego w zaskarżonej decyzji) o przysługującym mu prawie wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, jednakże sąd ten nie może merytorycznie rozpoznać skargi wniesionej bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, albowiem nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu (patrz m.in. wyrok NSA z 27.02.1998r., sygn. akt IV SA 792/96, LEX nr 45670 oraz postanowienie NSA z 30.01.1998r., sygn. akt IV SA 641/96, LEX nr 43121).
Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o jej odrzuceniu.
O zwrocie wpisu orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt. 1 a powołanej ustawy.
/-/B. Koś