Uzasadnienie
Strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych. Spółka zadeklarowała, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi [...] zł i nie podała wartości środków trwałych, ani zysku bądź straty za ostatni rok obrotowy według bilansu. Ponadto nie podała posiadanego rachunku bankowego ani obecnego stanu jej finansów. W latach 2010-2012 sprzedawała w ramach prowadzonej działalności gospodarczej olej opałowy, ale w wyniku kontroli podatkowej został wymierzony podatek akcyzowy w zwiększonej wysokości (miliona złotych), gdyż nie były składane zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego, a jedynie oświadczenia dla celów podatku akcyzowego. Od dnia wydania decyzji do czasu wniesienia skargi do Sądu wszystkie konta bankowe wnioskodawcy zostały zablokowane w celu egzekucji podatku akcyzowego, co uniemożliwiło uiszczenie opłat sądowych.
Przedłożony przez stronę rachunek zysków i strat za okres 2012-2013 potwierdził, że przychody ze sprzedaży w 2012 roku wyniosły [...] zł., zaś koszty działalności operacyjnej wyniosły [...] zł., co umożliwiło zysk w wysokości [...] zł. Z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 r. wynika, że spółka uzyskała przychody w wysokości [...] zł., poniosła koszty uzyskania przychodu w wysokości [...] zł. i stratę w wysokości [...] zł. W bilansie spółki na dzień 31 grudnia 2013 r. po stronie aktywów i pasywów wykazano sumę w wysokości [...] zł. Jednocześnie aktywa trwałe spółki wyniosły [...] zł. (środki trwałe w budowie), należności krótkoterminowe wyniosły [...] zł., a inwestycje krótkoterminowe [...] zł. Natomiast wśród pasywów wyszczególniono kapitał (fundusz) własny – [...] zł. oraz zobowiązania krótkoterminowe [...] zł. (kredyty i pożyczki wyniosły [...] zł.).
Z przedłożonych deklaracji dla podatku od towarów i usług wynika, że w poszczególnych miesiącach 2014 r. spółka wykazała następującą podstawę opodatkowania: styczeń - [...] zł. (podatek należny [...] zł.); luty - [...] zł. (podatek należny [...] zł.), marzec - [...] zł. (podatek należny [...] zł.); kwiecień - [...] zł. (podatek należny [...]zł.); maj - [...]zł. (podatek należny [...] zł.); czerwiec - [...] zł. (podatek należny [...] zł).; lipiec - [...] zł. (podatek należny [...] zł.). Natomiast w sierpniu 2014 roku spółka nabyła jedynie towary i usługi na kwotę [...] zł. (podatek należny [...] zł.).
W sprawozdaniu zarządu spółki z działalności za rok obrotowy 2013 (datowanym na dzień 27 maja 2014 r.) wskazano, że w spółce występują należności sporne w kwocie [...] zł. i zobowiązania sporne w kwocie [...] zł. Spółka posiada jednak płynność finansową na poziomie zapewniającym bieżące regulowanie swoich zobowiązań. Spółka otrzymuje swoje wierzytelności bez większych opóźnień i terminowo reguluje zobowiązania.
Pełnomocnik spółki przedłożył decyzję o zabezpieczeniu na majątku spółki zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł., zawiadomienie o zajęciu zabezpieczającym prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem ([...] zł.) oraz zarządzenie zabezpieczenia Komornika Skarbowego z 4 kwietnia 2014 r. na powyższą kwotę.
W piśmie z dnia 22 października 2014 r., stanowiącym sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego z dnia 10 października 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, strona podkreśliła, że wyczerpała swoje możliwości zdobycia środków na pokrycie opłaty sądowej w niniejszej sprawie. Powołała się na utratę płynności finansowej m.in. na skutek wydania w dniu 1 kwietnia 2014 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji zabezpieczającej na kwotę [...] zł. z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług. Wskazała ponadto, że w sierpniu 2014 r. kwota zablokowanych środków na jej koncie bankowym uległa zwiększeniu do [...] zł. na poczet spornych zaległości w podatku akcyzowym.
W konsekwencji, spółka podniosła, że w momencie wnoszenia skarg nie dysponowała środkami pieniężnymi pozwalającymi na uiszczenie opłat sądowych. Strona podkreśliła dodatkowo, że w sprawozdaniu finansowym za 2013 r. spółka ogłosiła stratę netto w wysokości [...] zł, zaś zobowiązania krótkoterminowe z tytułu dostaw i usług opiewały na kwotę [...] zł. Zwróciła również uwagę na liczbę skarg wniesionych do tutejszego Sądu na decyzje Dyrektora Izby Celnej – w sumie 18, co spowodowało, że łączna kwota opłat sądowych wyniosła ponad 20.000,00 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony samodzielnie ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. i 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane na wniosek strony, będącej osobą prawną, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących zwolnienie od kosztów sądowych obciąża stronę, która powinna wykazać i wyczerpująco uzasadnić okoliczności stanowiące podstawę żądania. Rolą sądu jest natomiast dokonanie wnikliwej oceny twierdzeń i dowodów przedłożonych przez stronę zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a w konsekwencji rozstrzygnięcie, czy sytuacja materialna strony daje podstawy do skorzystania ze zwolnienia z art. 245 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy spółka wykazała brak dostatecznych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego.
Rozpoznając niniejsza sprawę Sąd miał na uwadze przyjęty w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym oceniając zasadność przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, należy odnieść sytuację majątkową wnioskodawcy do wysokości kosztów, które jest on zobowiązany ponieść. Porównanie takie jest konieczne dla oceny możliwości finansowych partycypowania przez stronę w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Prawidłowe zatem jest zbadanie zasadności przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, zestawiając ze sobą wysokość wpisu i stan majątkowy (por. postanowienie NSA z dnia 30.06.2014 r., sygn. akt II FZ 770/14, Lex nr 1481673).
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że w momencie złożenia przez spółkę wniosku o przyznanie prawa pomocy (25.08.2014 r.) jej sytuacja majątkowa uległa znacznemu pogorszeniu w porównaniu z początkiem 2014 r. Utrata przez stronę płynności finansowej nastąpiła na skutek zajęcia jej konta bankowego – w kwietniu 2014 r. – na kwotę [...] zł. w celu zabezpieczenia zaległości w podatku od towarów i usług, a następnie w sierpniu 2014 r. kwota zablokowanych środków uległa zwiększeniu do [...] zł. na poczet spornych zaległości z tytułu podatku akcyzowego. Z przedłożonego przez stronę wraz ze sprzeciwem szczegółu rachunku bankowego wynika, że na dzień 17 września 2014 r. środki dostępne na rachunku wynosiły 0,00 zł., natomiast kwota zablokowana [...] zł. Skarżąca wykazała zatem, że na koncie bankowym nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania.
Ponadto zgodnie z oświadczeniem spółki zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w piśmie z dnia 25 września 2014 r. wysokość jej kapitału zakładowego wynosi [...] zł., nie posiada ona majątku ruchomego ani nieruchomości, których sprzedaż mogłaby umożliwić uregulowanie opłat sądowych od skarg. Nie bez znaczenia na ocenę stanu majątkowego strony pozostaje podniesiona w sprzeciwie okoliczność, że jedyny jej wspólnik prowadzi gospodarstwo rolne i nie posiada środków finansowych w wysokości umożliwiającej dokapitalizowanie spółki w celu wniesienia wymaganych opłat.
Ustalając z kolei wysokość kosztów sądowych, które skarżąca jest obowiązana ponieść, uwzględniono liczbę skarg wniesionych przez nią do Sądu – w sumie 18, co powoduje, że łączna kwota wpisów od skarg wynosi ponad 20.000 zł.
Zestawiają zatem ze sobą wysokość wpisów od skarg w łącznej kwocie ponad 20.000 zł. z sytuacją materialną spółki, Sąd stwierdził, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 245 § 3 oraz art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.