Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta L ustalił wobec RN wymiar podatku od nieruchomości na rok 2006 w kwocie 59,00 zł, 2007 w kwocie 61,00 zł, 2008 w kwocie 62,00 zł i 2009 w kwocie 63,00 zł od następujących przedmiotów opodatkowania: budynki mieszkalne o powierzchni użytkowej 72.95 m2 i grunt pozostały o powierzchni 122.00 m2.
Przedmiotowa decyzja została doręczona podatnikowi w dniu 23 października 2009 r. Odbiór decyzji został potwierdzony własnoręcznym podpisem podatnika na "potwierdzeniu odbioru", które znajduje się w aktach sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (jedn. tekst Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591), art. 1, 2, 17, 18 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (jedn. tekst Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), § 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003r., Nr 198, poz. 1925), oraz art. 228 § 1 pkt 2 i § 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) postanowieniem z dnia [...] stwierdziło, że odwołanie strony zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p.
SKO podniosło, że stosownie do brzmienia przepisu art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Wskazać należy, iż pouczenie o takiej treści znalazło się w zaskarżonej decyzji.
Należy więc podkreślić, że generalnie, aby odwołanie mogło być skutecznie wniesione, strona winna je wnieść z zachowaniem przewidzianego ustawą terminu. W przeciwnym bowiem razie, zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 228 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy) organ odwoławczy wydaje postanowienie o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, co skutkuje pozostawieniem tego odwołania bez rozpatrzenia.
W przedmiotowej sprawie termin do złożenia odwołania upłynął z dniem 6 listopada 2009 roku. Ponieważ odwołanie strony od przedmiotowej decyzji wpłynęło do Kancelarii Ogólnej Urzędu Miasta w dniu 23 marca 2012 r., co potwierdza znajdująca się na odwołaniu pieczęć wpływu, skład orzekający Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i pozostawił je bez rozpatrzenia.
Dodatkowo skład orzekający Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdził, że przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z normą prawną zawartą w art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej możliwe jest tylko na wniosek zainteresowanego i to wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie z dopełnieniem czynności, dla której był określony termin (w rozpatrywanej sprawie tą czynnością było wniesienie odwołania).
W skardze na postanowienie SKO strona zarzuciła organowi naruszenie art. 7, 8, 10, 50, 52, 75 § 1, 77 § 1, 84 § 1, 97 § 1, 105 § 1, 156 § 1 pkt 1-4,7 oraz § 2, 227, 231 k.p.a. oraz art. 121 § 1, 135, 155 § 1 i § 2, 187 § 1 i § 2, 198 § 1, § 2 O.p. po przez nieuwzględnienie odwołania.
W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wiosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu jest zasadność stwierdzenia wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z uchybieniem terminu. Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy organ podatkowy zasadnie uznał, że skarżący uchybił 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania.
Powyższą kwestię, jak trafnie wskazał organ odwoławczy regulują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 223 § 2 cytowanej ustawy odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Organ I instancji, jak wynika z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 29 akt administracyjnych) – decyzję doręczył stronie w dniu 23 października 2009 r. wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia odwołania. W tej sytuacji 14 - dniowy termin na wniesienie odwołania upłynął w dniu 6 listopada 2009 r. (piątek). Odwołanie zostało złożone przez stronę skarżącą osobiście w dniu 23 marca 2012 r. (pieczęć organu na odwołaniu strony – akta administracyjne k. 11), co oznacza, że zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Ustalenia faktyczne w powyższym zakresie nie są przez stronę kwestionowane. Strona za to zarzuca organom naruszenie art. 7, 8, 10, 50, 52, 75 § 1, 77 § 1, 84 § 1, 97 § 1, 105 § 1, 156 § 1 pkt 1-4,7 oraz § 2, 227, 231 k.p.a. oraz art. 121 § 1, 135, 155 § 1 i § 2, 187 § 1 i § 2, 198 § 1, § 2 O.p. po przez nieuwzględnienie odwołania.
Zarzuty te nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa, bowiem w tej sytuacji obowiązkiem organu, stosownie do przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, było stwierdzenie w formie postanowienia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, co uczynił wydając zaskarżone postanowienie. Co za tym idzie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie było uprawnione do merytorycznego rozpoznania odwołania, które zostało wniesione po terminie.
Sąd zaś nadto stwierdza, że argumentacja powołana w uzasadnieniu skargi nie zasługuje na uwzględnienie w tej sprawie, bowiem - jak już podkreślono - przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a nie decyzja organ I instancji.
Należy także zaznaczyć, że niniejsza skarga dotyczy problemu uchybienia terminowi do złożenia odwołania, a nie kwestii przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, która w ogóle nie była przedmiotem rozstrzygnięcia, wobec braku złożenia takiego wniosku przez podatnika do organu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 253.), Sąd oddalił skargę.