Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie, radcy prawnego wniosła o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Wniosek podpisał radca prawny reprezentujący Skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Pismem z dnia 15 września 2016 roku skarżąca Spółka została zobowiązana do tego, aby w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, usunąć braki wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez:
- - wskazanie wartości środków trwałych Wnioskodawczyni, czyli wypełnienie rubryki 7 formularza wniosku,
- - wskazanie wysokości zysku lub straty za ostatni rok obrotowy według bilansu, czyli wypełnienie rubryki 8 formularza wniosku,
- - podanie stanu rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, czyli wypełnienie rubryki 9.1, 9.2 oraz 9.3 formularza wniosku,
- - wskazanie innych danych dotyczących majątku, w tym stanu środków w kasie podmiotu, dochodów oraz zobowiązań i wydatków, czyli wypełnienie rubryki 9 formularza wniosku.
Wezwanie zostało doręczone adresatowi (pełnomocnikowi strony skarżącej) w Wezwanie zostało doręczone adresatowi (pełnomocnikowi strony skarżącej) w dniu 19 września 2016 roku.
Obowiązek usunięcia braków wniosku o prawo pomocy nie został wykonany.
Zarządzeniem z dnia 07 października 2016 roku starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzenie zostało doręczone adresatowi w dniu 12 października 2016 roku.
Strona skarżąca skorzystała z prawa do wniesienia sprzeciwu. Spółka wniosła o zmianę orzeczenia referendarza sądowego poprzez orzeczenie o zwolnieniu jej od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu środka zaskarżania podniesiono, że wniosek podlegał merytorycznemu rozpoznaniu, a strona wykazała brak środków na uiszczenie wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. - dalej P.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od orzeczenia referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 §2 P.p.s.a.). Wzór urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy odpowiadającego wymaganiom przewidzianym dla pism strony, szczególnym wymaganiom postępowania o przyznaniu prawa pomocy, zawierającego niezbędne pouczenie co do sposobu jego wypełnienia i skutków niedostosowania się do określonych wymagań określony został rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 roku w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. 2015, poz. 1257 ze zm.).
Zgodnie z pouczeniem zamieszczonym na formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosek należy wypełnić w ten sposób, że każda rubrykę niezacieniowaną należy wypełnić albo przekreślić, a jeżeli po wpisaniu treści pozostało miejsce wolne należy je przekreślić w sposób uniemożliwiający dopisywanie.
Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że formularz wniosku złożony do akt niniejszej sprawy (k. 25-28 akt sądowych) nie został wypełniony zgodnie z zasadami zawartym w pouczeniu.
Strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku (k. 32 akt sądowych).
Prawidłowo stwierdzone braki formularza wniosku nie zostały usunięte w zakreślonym terminie.
W konsekwencji uznać należy, że żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie mogło otrzymać merytorycznego biegu. Wbrew zapatrywaniom autora środka zaskarżenia, w okolicznościach niniejszej brak jest podstaw do przeprowadzenia oceny zasadności zgłoszonych argumentów.
Na zakończenie, ale już poza zakresem istotnym z punktu widzenia wydanego rozstrzygnięcia, podkreślić należy, że skarżąca Spółka jednocześnie została wezwana przez referendarza sądowego w trybie art. 255 P.p.s.a. do uzupełnienia oświadczenia majątkowego. To wezwanie również nie zostało wykonane.
Z powyższych względów Sąd uznaje, że wniosek o prawo pomocy należało pozostawić bez rozpoznania. W konsekwencji, na podstawie cytowanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.