Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 grudnia 2011 r. strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i do zwrotu pobranej opłaty z tytułu wydania karty pojazdu.
W odpowiedzi organ, pismem z dnia 22 grudnia 2011 r. poinformował stronę, iż odmawia zwrotu pobranej opłaty.
W dniu 26 stycznia 2012 r. strona wniosła skargę na akt Starosty Poznańskiego z dnia 22 grudnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zaskarżony w niniejszej sprawie akt stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.). Wniesienie skargi na tego rodzaju akt powinno być, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie strona pismem z dnia 6 grudnia 2011 r. co prawda wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, jednak zdaniem Sądu pismo to należy traktować jako wniosek o zwrot opłaty. O tym jakie pismo zostało złożone decyduje w pierwszej kolejności jego treść, a nie tytuł oraz moment procesowy, w którym zostało wniesione. Dopiero na skutek złożonego wniosku o zwrot opłaty, organ wydał akt w dniu 22 grudnia 2011 r., którym odmówił tego zwrotu.
Warunkiem skutecznego zaskarżenia w/w aktu było poprzedzenie skargi zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.