Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 92 a ust. 3 pkt. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., Nr 1414 ze zm.), nałożył na T R wykonującego działalność gospodarczą pod firmą x karę pieniężną w wysokości [...] zł.
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania T R, uchylił decyzję organu I instancji w całości i nałożył na stronę karę w wysokości [...] zł.
W pouczeniu organ odwoławczy zawarł informację o terminie wniesienia skargi wskazując - jako sąd właściwy - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.
T R, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł skargę, na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a." wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość miejscową sądów administracyjnych określa art. 13 § 2 P.p.s.a., według którego do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 P.p.s.a.).
Wykonując tę delegację Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 18 kwietnia 2011 r. wydał rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.).
Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.), dalej: "u.t.d.", przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Sprawy objęte tym przekazaniem w myśl art. 92a ust. 1 u.t.d. dotyczą nakładania kar pieniężnych na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy (art. 92 a ust. 6 u.t.d.).
Jak wynika z treści przytoczonej na wstępie decyzji organu I instancji z dnia [...] r. oraz z treści zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego sprawa rozpoznana przez te organy dotyczyła nałożenia na skarżącego kary pieniężnej, o której mowa w art. 92 a u.t.d. Rozpoznawanie sprawy administracyjnej zakończonej skarżoną decyzją zostało więc objęte przekazaniem innym niż WSA w Warszawie wojewódzkim sądom administracyjnym, o jakim stanowi rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r.
Przedmiotowa sprawa należy do właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego, na którego obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Skarżący (i adresat decyzji organów obu instancji) - T prowadzi działalność gospodarczą pod firmą x. Adres ten podano w obu decyzjach oraz w skardze.
Z tego względu sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie.
Zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przytoczonych przepisów, w pkt. 1 sentencji postanowienia stwierdzono niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, natomiast w pkt. 2 sentencji sprawę przekazano do rozpoznania, według właściwości, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.