Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 października 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 17 marca 2009 r. w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za miesiące listopad i grudzień 2004 roku.
Powyższa decyzja została doręczona spółce A w dniu 13 października 2009 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tejże decyzji (k. 27 akt adm.).
W dniu 13 listopada 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k. 9 akt sąd.) spółka A złożyła za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu skargę na powyższą decyzję tego organu z dnia 7 października 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 7 października 2009 r. została doręczona skarżącej spółce w dniu 13 października 2009 r., a zatem trzydziestodniowy termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 12 listopada 2009 r. Natomiast skarga została złożona dopiero w dniu 13 listopada 2009 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. W konsekwencji skargę należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
/-/ Sz. Widłak